Preporuke za citanje - preporucite knjigu, zanimljivo stivo

Od seprtlje do pravog misa... za cetri ipo dana

Ja sam intelektualni tip, to jest mis. Vodim Misje novosti, najpoznatije novine na ostrvu miseva, i obozavam da pisem knjige nadahnute svojim avanturama...

Price koje se nalaze u ovoj knjizi uvesce decu u jedan novi, neobican svet. U njima se otkrivaju zanimljive avanture misa Dzeronima Stiltona i njegovih prijatelja, koji se uvek nadju u nekim situacijama, istim kao i u stvarnom zivotu. Ovom knjigom je omoguceno deci da se razonode, nasmeju i po nesto nauce. Neki ce se mozda i poistovecivati sa glavnim likom, pak neki ce ucestvovati u borbi dobra i zla i biti srecni kada dobro pobedi.

Originalan naziv ove knjige je "Da scamorza a vero topo... in 4 giorni e mezzo". Znaci knjiga nam dolazi iz Italije. Ekskluzivna prava na imena, karaktere i sve ostale elemente iz sadrzaja knjige, poseduje Edizioni Piemme. Ovo je drugo izdanje po redu. Izdavac Evro - Djunti, Beograd ciji je izdavac Novica Jevtic ujedno i generalni direktor ove izdavacke kuce.
Urednik Sanja Djurkovic. Ovim ujedno toplo preporucujem knjigu kao zanimljivo stivo.

Prelepa knjiga iz osam delova, koju zaista vredi pročitati.

1.Anastasija - Prva knjiga u seriji knjiga o "Zvonećim kedrima", govori o preduzimaču Vladimiru Megreu i njegovom trgovačkom putovanju u tajge Sibira 1995. godine, gde je bio svedok neverovatnog duhovnog fenomena povezanog sa svetim drvećem zvonećih kedrova. Proveo je tri dana sa usamljenicom koja se zvala Anastasija, koja je sa njim podelila svoje jedinstvene poglede na teme o različitostima, vrtlarstvu, gajenju dece, lečenju, prirodi, seksualnosti, religiji i jos mnogo toga.

Zatim slede:
Zvoneći kedri Rusije
Prostranstvo ljubavi
Stvaranje
Ko smo mi?
Knjiga nasleđa
Energija života
Nova civilizacija

Nadam se da cete uzivati u citanju kao sto sam ja.

Po tvrdnji Anastasijinoj, u tekst su utemeljena povezivanja slova i kombinacije reči, koje

blagotvorno utiču na čoveka

Osetiti taj uticaj je moguće, kada pri čitanju na sluh ne utiču spoljni zvuci, proizvedeni veštačkim predmetima i mehanizmima.

Prirodni zvuci - pevanje ptica, šum kiše, šuštanje lišća na drveću - pomažu pozitivnom uticaju.

Transakciona analiza obuhvata teoriju ličnosti i interpersonalne komunikacije i iz nje izveden psihoterapijski metod. Krajem pedesetih godina američki psihijatar Erik Bern (Eric Berne, 1910-1970) definisao je osnovne koncepcije i postupke čime je stvorio novi psihoterapijski pravac. Po svojoj vokaciji Bern je bio psihoanalitičar, ali i učenik dva velika ego-psihologa Pola Federna i Erika Eriksona.

Utemeljitelj transakcione analize, Dr Erik Bern, autor je vrlo zanimljivog štiva pod nazivom Koju igru igraš, a koje pred vas postavlja slikovite analize ljudskog ponašanja u raznim životnim situacijama, iz čega neminovno proizlazi mnoštvo pitanja, i to onih koja postavljate prvenstveno sebi.

Bern tvrdi da su razonode i igre zamjena za stvarno življenje u stvarnoj bliskosti sa drugim ljudima i stoga na njih možemo gledati kao na neku vrstu prethodnih napipavanja, više nego spajanja, sa drugim ljudima. Prava bliskost počinje onda kad pojedinačno (obično instinktivno) programiranje postane intenzivnije, a društveno ukalupljivanje i prikrivena ograničenja počnu da se povlače. Bliskost je jedini potpuno zadovoljavajući odgovor na tzv. glad za draženjem, glad za priznanjem i glad za strukturom. A njen prototip je čin ljubavnog ispunjenja.

Knjiga Koju igru igraš logično je složena i teži zaokružiti cjelinu, ali ostavljajući dovoljno prostora čitaocima da izvlače svoje konkluzije na analitički predočenim premisama. Da bi se razumjelo zašto se “igrama” pristupilo na ovako studiozan način, autor ostavlja definiciju, u kojoj je ujedno i sadržana jasna potreba da se ovim aspektom medjuljudskih odnosa pozabavimo kroz drugačiji pristup. Po Bernu, igra predstavlja niz komplementarnih skrivenih transakcija koje se približavaju vrlo odredjenom, predvidljivom ishodu. Na površini je vidljivo da je u pitanju skup transakcija koje se obnavljaju, često na identičan način, uz prividnu vjerodostojnost iza koje se krije prava motivacija. Jednostavnije rečeno, to je serija poteza koji kriju u sebi zamku ili „štos".

Transakciona analiza je ogranak socijalne psihijatrije, a analiza igara je posebna strana transakcione analize. Praktičnu analizu igara zanimaju specijalni slučajevi koji se javljaju u naročitim situacijama. Teorijska analiza igara pokušava da apstrahuje i uopštava obilježja različitih igara, tako da je te igre moguće prepoznati bez obzira na njihov trenutni verbalni sadržaj i kulturni okvir.

Osnovi igre, tipovi, uloge, rezultat

Nužno je igre potpuno odvojiti od vještina, rituala i razonoda po dvjema glavnim odlikama: u njima se folira, i neko uvijek ućari. Teza koju autor dalje kroz tekst razvija je da vještine mogu biti uspješne, rituali efektni, a razonode isplative, ali su to sve skupa, po definiciji, poštene transakcije. One mogu da sadrže elemente nadmetanja, ali ne i sukoba; njihova završnica može biti senzacionalna, ali nikad nije dramatična. Nasuprot tome, Bern iznosi stav da je svaka igra u osnovi nepoštena, a njen ishod, ne samo uzbudljiv nego i dramatičan.

Naravno, ne smije se izgubiti iz vida da postoji i ono što zovemo nesvjesne igre, a koje igraju nedužni ljudi uključeni u dvostruke transakcije. I upravo one čine osnovni sastojak u tkivu društvenog života širom sveta. Po svojoj dinamičnosti, igre se jasno razlikuju od statičnih stavova koje ljudi zauzimaju na osnovu svojih polaznih stanovišta.

Sama upotreba riječi „igra" ne treba da navodi na pogrešan trag; ona ne podrazumijeva nužno zabavnost, pa čak ni zadovoljstvo, isto kao što ne mora uopšte oskudijevati u ozbiljnosti.

Autor kroz razvijanje svojih teza predstavlja uticaj vaspitnog procesa podizanja djeteta, kroz koji se već naziru odredjene karakteristike ličnosti odnosno potencijalna ponašanja koja će kao odrasli manifestovati u svojim odnosima sa drugim ljudima. Nadalje, autor se bavi funkcijama igara, te tvrdi da veliki dio vremena koji provodimo u ozbiljnom društvenom životu odlazi na igranje igara. Nešto zbog toga što ni nema mnogo prilika za bliskost medju ljudima u svakodnevnom životu, a nešto i zbog toga što su neki vidovi bliskosti (naročito ako su intenzivni) psihološki nepodnošljivi za većinu ljudi. Zato su igre i neophodne i poželjne, a jedino pitanje koje treba postaviti u vezi sa njima ostaje da li baš one igre koje neko igra nude najbolja rješenja za njega. To je jedan od razloga za podjelu na konstruktivne i destruktivne igre. Sve igre, pod uobičajenim društvenim okolnostima, imaju značajan, ako ne i odlučujući uticaj na sudbinu igrača.

Erik Bern zaista se potrudio pred čitaoca iznijeti stručne nalaze i mišljenja na jedan vrlo pristupačan i razumljiv način, te je tako učinio dostupnim odgovore na pitanja: kako se strukturisanje vremena i ego stanja Roditelj, Odrasli, Dijete (tzv. tripartitna shema) odražavaju na naša raspoloženja i ponašanja emitovana prema vani; šta su transakcija i transakciona draž; vještine i rituali; razonode; kako nastaju igre; koje su to tipične životne igre, i šta ih karakteriše stavljanjem u kontekst različitih odnosa (prijateljskih, bračnih, seksualnih, socijalnih i sl.) i kako su u njima uloge rasporedjene...

Ljudi biraju sebi prijatelje, saradnike i intimne partnere; analize iznesene u ovoj knjizi doprinose razumijevanju koliku ulogu u tom ličnom odabiru imaju različite igre.

Danas, 23. aprila obilježava se Svjetski dan knjige i autorskih prava. Ovaj datum je, nažalost, po tužnim dogadjajima ostao zapamćen u svjetskoj književnosti. Toga dana 1616 godine umrli Miguel de Cervantes, William Shakespeare i Inca Garcilaso de la Vega. Ujedno, na taj dan rodjeni su neki od najpoznatijih svjetskih pisaca, medju kojima je i Vladimir Nabokov.

Ideja proslave Svjetskog dana knjige potekla je iz Katalonije gdje se na današnji dan, na dan Sv. Jurja, tradicionalno poklanja ruža za svaku prodanu knjigu.

Svjetski dan knjige i autorskih prava obilježava se širom svijeta uz pomoć brojnih izdavača, knjižara, učitelja i stručnjaka za komunikacije. Naravno, podrška na promociji knjige i poticaja čitanja jedan je od zadataka i UN-ove organizacije za obrazovanje, nauku i kulturu - UNESCO.

Bitno je napomenuti da je Odluka o obilježavanju Svjetskoga dana knjige i autorskih prava donesena na Opštoj konferenciji UNESCO-a održanoj u Parizu 1995 godine.

Od 2001 u organizaciji UNESCO-a bira se godišnja svjetska prijestolnica knjige. Ovom su se počasnom titulom okitili Madrid, Aleksandrija, New Delhi, Antwerpen, Montreal, Torino, Bogotá, Amsterdam.

Njeno Veličanstvo Knjiga

Svako živo biće od svojih ranih dana vezano je za knjigu, počev od dječjih priča koje su nam čitane pred san, preko školskih knjiga, lektira, beletristike, do knjiga koje kao odrasli biramo po nekom svom afinitetu.

Knjiga spada u red onih prijatelja za sva vremena; u red onih koji nas neće izdati, niti se našim emocijama grubo poigravati. Njenu važnost svako od nas sigurno doživljava na svoj, vrlo intimni način. Jedno je sigurno, naša lična kultura i nadgradnja kao misaonog bića teško bi bila moguća da nije upravo knjige.

Bez obzira kakvoj vrsti štiva smo naklonjeni, način na koji eksperimentišemo izborom knjiga koje čitamo neminovno ukazuje na odredjeni put koji koristimo kako bismo na svjesnoj razini, znači spoznajno, kreirali svoja opredjeljenja, stavove, obogatili svoja znanja. Dok neke stvari usvajamo ili razmatramo, druge odbacujemo ili primamo s rezervom, činjenica je da su oba puta negdje ipak jedinstven put do same ličnosti, pa kao takvi mnogo govore o nama.

Dakle, Njeno Veličanstvo Knjiga suvereno vlada svijetom književnosti, jezika i ljudske misli; i čini to kao nijedan vladar, u tišini, blago, nenametljivo.

Dozvolite mi da se malo udaljim od samog naslova teme… danas ću vam jednostavno preporučiti knjigu; knjigu samu po sebi, onu čiji redovi i čije margine čekaju otisak baš vaše duše.

Autorica ovog bestselera od svojih 108 priča, podijeljenih u tri odjeljka sačinila je roman koji naziva svojim pokušajem da pronadje ekvilibrijum. Roman je satiričan i zabavan; autorica piše hrabro i izrazito inteligentno, vrlo je umiješna u svojoj prozi. Svojim kazivanjem Liz Gilbert ležerno nas uvodi u jednostavne, smjele, pa bizarne ili čudne dogadjaje; a zatim nas, kao za ruku, sa povjerenjem, vodi do opisa ličnih doživljaja u kojima ne preza da iznese sve ono što bolom boli, kao što se ne štedi ni u opisima stanja radosti i sreće onda kada se dese. Tako redom. Sve do opisa izuzetnih profila ljudi koje upoznaje na svom putešestviju nazvanom III (Italija, Indija, Indonezija).

Roman je ustvari autobiografska priča žene koja se u jednom momentu u životu nadje na ozbiljnom raskršću: povrijedjena, izgubljena, sa srušenim iluzijama o svome braku... Nalazi se u ranim tridesetim godinama, i umjesto da se zadovolji svime čime bi se inače zadovoljio neko njenih godina, njoj to nikako ne polazi za rukom. Ona ne želi da tješi sebe raznim sinonimima za uspjeh, ona želi da spozna šta je istinska sreća.

Da želi krenuti na taj put spoznaje postala je potpuno sigurna nakon razvoda i teške depresije usljed koje je prestala funkcionisati kao neko ko je, do tada, bio uzoran član društva. Iz očajanja se rodio poriv ispitati tri različita aspekta svoje prirode, koji je za sobom poveo ideju da otputuje u različite zemlje, čije će joj kulture pomoći u njenim namjerama. A namjere su bile: ispitati zadovoljstvo u Italiji, duhovnost u Indiji i ravnotežu izmedju zadovoljstva i božanskog na indonežanskom ostrvu Bali...

Svi tragamo za srećom ali poput Tolstojevog prosjaka, koji život provodi na ćupu zlata, moleći prolaznike da mu udjele koju kovanicu, nesvjestan bogatstva koje sve vrijeme leži pod njim, naše blago – naše savršenstvo – već je u nama. Ali da bismo do njega došli moramo da obuzdamo užurbanost svog uma, odreknemo se želja svog ega i udjemo u tišinu svoga srca.

Trazi i dobices - Ester i Dzeri Hiks (Abrahamovo ucenje), naucite da ostvarite svoje zelje.

"Jedna od najdragocenijih stvari u vezi s ovom knjigom jeste sto nam Abraham nudi 22 izuzetna nacina da postignemo svoje ciljeve. Bez obzira gde smo postoji proces koji moze da nam pomogne da ucinimo svoj zivot boljim."

Ovo je stvarno jedna praktcna knjiga...

The Secret (TAJNA) - Ronda Bern

"Prenosi se vekovima, mnogi su je zeleli, mnogi vesto skrivali, neki su uspevali da je ukradu, cak su je i gubili, neki su za nju davali bogastvo...

Uceci Tajnu shvatices kako mozes imati, biti i postici sve sto zelis. Spoznaces ko si zapravo ti. Spoznaces istinsku lepotu koja te iscekuje"

Slično se sličnom raduje.

What you resist, persists.
Ono čemu se opireš, ostaje.

You reap what you sow.
Žanješ kako si posejao.

Nada je verovanje da će se dogoditi ono što ne možeš videti.
Strah je verovanje da će se dogoditi ono što ne možeš videti.

Izbor je nas.

Pri godinu dana raspao mi se život. Previše sam radila i iscrpila se, otac mi je nenadano umro, a odnosi s kolegama i voljenim osobama bili su poremećeni. U to doba nisam mogla znati da će se iz najdubljega očaja roditi najveći dar. Dobila sam uvid u Uzvišenu Tajnu, tajnu života. Uvid sam dobila iz stotinu godina stare knjige koju mi je poklonila kćerka Hayley. Tajnu sam počela pratiti kroz povijest. Nisam mogla verovati da je toliko ljudi znalo za nju. Bili su to velikani povijesti: Platon, Shakespeare, Newton, Hugo, Beethoven, Lincoln, Emerson, Edison, Einstein. U nevjerici sam se pitala: Zašto svi ne znaju za tu tajnu?? Obuzela me žarka želja da Tajnu podelim s čitavim svetom te sam počela tragati za suvremenicima koji su upoznati s njome...

Postoji i film "Tajna". U filmu jedan od koautora filma je i Ester Hiks (autorica knjige Trazi i dobices). Ove dve knjige su tesno povezane i jako su poucne.

"Убиј го тоа твое јас во себе кое неверува дека можеш да го разбереш говорот на розите. Кога ќе ја почувствуваш таквата смрт, ќе бидеш обдарен со живот во кој ќе можеш да ги чуеш“ - Сердар Оскан

...Приказната зборува за розата мамо. Розата од Ефес...Розата која што е создадена со божјиот мирис што зборува со сопствен глас, со гласот на среќата.

Но додека растеше розата, слушна и друг глас што го замени со сопствениот, кој постојано говореше„Јас“. Говореше гласно и толку силно што розата не можеше да го чуе својот првобитен глас.

За да го слушне повторно, мораше да се грижи за својот мирис. Меѓутоа беше засадена таму каде што луѓето не ја сакаа поради мирисот што го испушташе. Посветуваа внимание единствено на нејзината боја, на стеблото и на венечните ливчиња...

Луѓето ја моделираа, а таа несваќаше дека единствена работа што требаше да ја направи за да се чувствува исклучителна, беше да се сети дека е роза.Ништо големо, туку само роза...

Дали ќе биде тоа можно? Дали ќе го врати тоа што го заборавила или ќе заборави се што научила? Дали ќе може да го врати својот мирис? И најважното од се, дали ќе може да го чуе својот вистински глас?

Јас навистина се надевам дека ќе може...

Занесно, универзално и лично патување кон себеоткривањето, потпирајќи се врз мистичната лирика.„Изгубената роза“ е приказна за Дијана – убава, интелегентна и богата млада жена која штотуку дипломирала на престижниот правен факултет. Таа иако ги поседува сите потребни особини да биде сметана за божица од страна на оние кои ја опколуваат, сепак се чувствува празна и незадоволна.

Патот кон себеоткривањето ќе ги исполни нејзините најдлабоки стремежи и ќе и овозможи да ја спознае смислата на своето постоење.

Изгубената роза, книга напишана во духот на „Алхемичарот“ од Паоло Коелјо„Галебот Џонатан Ливингстон“ од Ричард Бах и „Малиот принц“ од Сент Егзипери, не води на патување од реалниот свет, во светот на соништата. Таа ги допира душите на читателите кои престанале да го разбираат животот и да уживаат во него и истовремено ги потсетува на нивните сопствени изгубени рози.

Posto je zivot jedan veliki roman, svi ga pisemo na razlicit nacin..

Svet je prepun mnooogih klasika, ali i dobrih knjiga koje su napisane u XXI veku... Da li ste mozda kojim slucajem citali koju knjigu Sidnija Seldona? Kao npr. ''Posle tame'' ili ''Ako docekam sutra''...

Ko voli romanticne komedije, slobodno moze (kao i ja) kupiti njenih sest knjiga Mada cisto sumnjam da ce to neko uraditi Pa, onda, bestseler Viktorije Hislop ''Ostrvo'' (ko ne stize da gleda seriju)...

A da ni ne pominjem autobiografiju Zarka Lausevica ''Godina prodje, dan nikad''... Dovoljno je da se svi odvojimo od ove kutije koju nazivaju kompjuter i zavirimo u stvaran svet prepun prelepih i odlicnih knjiga... Ovo gore su samo neke preporuke, jer, verujte mi, police mi pucaju koliko knjiga imam...

Што е постојано кај вас?

Емоциите не можат да бидат постојани. Затоа и се нарекуваат емоции. Тие се движат и постојано се менуваат. Во овој момент сте тажни, наредниот сте среќни, сега сте бесни, подоцна милостиви. Сега сте полни со љубов, подоцна со омраза. Утрото ви беше прекрасно, но вечерта одвратна итн...Тоа не може да биде вашиот карактер, бидејќи зад сите овие промени треба да постои некоја нишка, која ќе ги држи сите заедно. Кога гледате венец ги гледате цвеќињата, но не и конецот. Овие емоции се како цвеќињата кај венецот. Понекогаш цвета бесот, некогаш тагата, среќата, болката, немирот. Тие се цвеќињата, а венецот е вашиот живот. Мора да постои нишка, инаку вие одамна би се распаднале. А вие продолжувате како една целина – тогаш што е нишката, патоказот?

Што е тоа што е постојано во вас?...

Ошо

„Емоционална благосотојба“ е книга која дава одговор на многу прашања и одговори на секојдневни предизвици, а воедно помага за наше внатрено преобразување.

...Љубов,сочувство, милосрдие, љубезност – сите овие чувства се сметаат за женски квалитети. Додека воинственоста и храброста се препишуваат на машкиот свет. Мажот мора да биде како од челик. Тоа е така, бидејќи машките квалитети се развивале низ војната, додека женските се развивале дома покрај сопругот и децата, жената живеела во различен свет.

Светот е поделен на два дела. Но за да човекот биде комплетен и исполнет, треба да ги поседува сите квалитети. Понекогаш и мажот и жената треба да бидат меки како ливче од роза и цврсти како меч, за кога ќе добиете можност или кога тоа го налага ситуацијата, да може соодветно да одговорите. Ако ситуацијата бара да бидете ливче од роза, ќе бидете подготвени. Ако ситуацијата бара да бидете меч, повторно ќе бидете подготвени. Оваа флексибилност ќе ви го збогати животот и не само помеѓу овие два квалитети, туку помеѓу сите останати.

Мажот и жената се два дела од една целина и нивниот свет треба да биде една целина. Ниедна карактеристика не треба да биде етикетирана како машка или женска.

Сеуште се нема родено вистински човек. Постојат мажи и постојат жени. Мојата цел е да го разбудам човековото битие, со сите негови убави женствени карактеристики и сета храброст, бунтовност и смелост. Сите тие треба да бидат дел од една целина.

Грешката настанува кога уште како мали децатата ги раздвојуваме на два дела. На машките не им се дозволени играчки кои се својствени за женски деца, додека качувањето на едно дрво е несвојствено за една дама. Но и двете страни страдаат бидејќи качувањата на дрва, да се искачувате по планини не треба да ви биде забрането, сето тоа носи авантура и посебна спиритуална возбуда.

И солзите, својствени претежно за женскиот свет, преставуваат едно убаво доживување. И при поголема радост и при тага, солзите се тука да сведочат за изобилството на емоции. Кога солзите се потиснати, тогаш и тоа што требало да го изразат, ќе биде потиснато. Не заборавајте дека природата не не создава различни.

Убавината на солзите, убавината на смеата, се тука само за човекот. Животните се раѓаат и умираат, помеѓу тие два настани не се случува којзнае што. Ако и вие се родите , само за да умрете, тогаш сте животно и сеуште не сте човек.

Не учеле да ги потиснуваме чувствата, да бидеме цврсти. Или барем покажувај дека си цврст, не биди ранлив затоа што ќе бидеш искористен. Не се смеј бидејќи ако се смееш не можеш да ги заплашиш тие околу тебе. Не липај, ако липаш покажуваш дека се плашиш. Преправај се дека си совршен. Потисни го третиот центар и биди војник.

Но емоциите мораат да бидат ослободени, опуштени. Треба да прекинете со тоа бесмислено потиснување, да научите да се изразувате, бидејќи преку чувствата, емоциите и чувствителноста ќе ги постигнете вибрациите преку кои е возможна комуникација.

Зар не сте забележале? Можете колку сакате да зборувате, со часови но ништо да не кажете, но една солза може да каже се. Или пак една мала насмевка, вистинска, искрена и таа ќе каже се.

Бидете искрени,чувствителни, повеќе смејте се, плачете. Не плашете се и не бидете скржави со своите емоции.

Извадок од книгата „Емоционална благосостојба“ - Ошо

.

Среќата е својствена на животот бидејќи претставува дел од човековото јас. Кога се познавате себеси кон среќата, пристапувате на самиот извор.

Меѓутоа поголемиот број луѓе го меша своето јас со сликата за себеси. Сликата за себе ја формираме кога ќе се изедначиме со нештата во надворешната средина. Тоа можат да бидат луѓе, ситуации, како и физички предмети.

Парите, статусот, имотот и туѓите мислења имаат силно влијание врз нашето мислење за себе.

Од една страна копнееме за одобрување, бидејќи тоа ја подобрува сликата за нас. Од друга страна се плашиме од неодобрување, бидејќи тоа ја влошува сликата за нас. И едното и другото е познато како идентификување со предмет, што значи дека се идентификуваме со предметите од надворешната средина. Спротивен поим е идентификување со самиот себе, што значи дека се изедначуваме со своето вистинско битие, а тоа е исклучително внатрешно искуство. Вистинското битие име пет карактеристики кои не потекнуваат од надворешниот свет или од други луѓе:

1.Вашето вистинско битие е поврзано со се што постои.
2.Нема никакви ограничувања.
3.Има бескрајна креативност.
4.Бестрашно е и расположено да чекори во непознатото.
5.Намерата од нивото на битието е моќна и може да доведе до хармонија
( совршено совпаѓање на условите во надворешниот свет, благодарејќи на што вашата намера ќе биде спроведена во дело).

Кога своето чувство на идентитет ќе го префрлите на своето вистинско битие, слободно можете да водите живот кој го карактеризираат изобилство, радост и исполнетост...

Основната причина за неисполнување на своте исконски желби е погрешно сваќање за тоа кој сте вие.. Кога не можете да осознаете кој сте всушност вие, немате друг избор освен да се вратите на сопственото его. Но доколку внимателно набљудувате, ќе забележите дека егото всушност е многу несигурно.

Додека вистинското битие имаше пет карактеристики, егото ги има следните одлики:

1.Егото се чувствува изолирано и осамено. Оттаму му треба потврда од надворешниот свет за да има чувство на припадност и вредност.
2.Егото се чувствува ограничено и стеснето. Без моќта и контролата на другите тоа се плаши дка неговата беспомошност ќе биде откриена.
3.Егото повеќе ги сака рутината и вообичаената навика околу креативноста. Тоа наоѓа сигурност во тоа дека денешниот ден е ист како претходниот.
4.Егото најмногу се плаши од непознатотот, го гледа како место на темнина и празнина.
5.Егото се бори да го добие она што сака. Тоа претпоставува дека без борба неговите потреби никогаш нема да бидат задоволени.

Како што гледате централна тема на егото е несигурност. Кога живеете идентификувани со егото, зависите од милоста на секој туѓинец на улица. Мигот на ласкањето создава среќа. Ако чуете саркастичен коментар, вие сте навредени. Како тогаш можете да се префрлите на своето вистинско битие?

Вистинското битие го постигнува сето она што егото го посакува – спокојство, исполнетост, радост, чувство на целосна сигурност – бидејќи сите тие квалитети се наоѓаат во битието. Не морате да се борите за да го најдете.. Оттаму вистинскиот проблем пред се е во тоа што вашето его ве насочило на погрешен пат. Егото станува депресивно, кога не можете да го добиете она што го сакате, се чувствувате бедно. Тоа не може да свати дека всушност не сте и неуспешни доколку не сте го добиле тоа што го сакате во моментот...

Свеста е клуч на промените. Со помош на свест ќе ги намалите старите рани и веќе нема да верувате дека тие во извесна мера ви прават добро и наместо да се обидувате да ја задоволите својата идеална слика за себе, предајте се на едноставноста и невиноста на битието. Кога ќе го осознаете тоа, кој всушност сте вие, ќе ви биде задоволно битието. Вашето вистинско јас е битие на вселената. Што повеќе можете да посакате? Кога сте креативни и бестрашни, можете да зачекорите во непознатото и имате моќ на намера – се ви е дадено...

Извадок од книгата „Рецепти за вистинска среќа“ од Дипак Чопра

Оваа многу разбирлива и корисна книга ни открива како да го задржиме оптимизмот и уживаме во благодетите на среќното срце и душа, без оглед во какви околности се наоѓаме. Всушност авторот на книгата ни нуди рецепт како во ова тешко време, оптеретени со тешкотии и проблеми да го задржиме чувството на спокојство и мир и како свесно да чекориме низ животот, да имаме ведар дух и спонтани реакции.

Вејн В.Дајер, писател и предавач ни нуди книга што не поттикнува на размислување. Тајните и успехот на внатрешниот мир може да ги примениме на почетокот на патот, пред крајот, како и на било која друга животна станица. Тој не советува тајните да ги прочитаме со отворено срце, бидејќи само тогаш можеме да дојдеме до вистинскиот успех. Само тогаш ќе можеме да го почувствуваме Божјиот мир.

Не барајте повод за лутење

Кога сте под вообичаеното ниво на свесност или на вообичаеното ниво на свесноста, многу време поминувате во барање на повод за лутење. Ако сакате да се лутите, се ќе дојде добро: телевизиските вести, слабеењето, економијата, непристојниот странец, лошиот моден совет, нечии пцости, кивање, каков да било облак, одсуството на облаци. На дополнителниот пат нема да најдете никој што е преокупиран со такви бесмислици.

Не дозволувајте некој или нешто да ве налути. Ако не одобрувате нешто, секако кажете го тоа што го имате на срце. Но прекинете го тоа чувство ако можете и заборавете го. Со многу луѓе управува егото и тие имаат потреба да биде по нивно. Кога ќе слушнете несоодветни зборови, или кога знаете дека некој греши, заборавете дека морате да имате право и речете му„имаш право“. Овие зборови ќе го спречат можниот судир, а вас ќе ве ослободат од лутината. Сакате да бидете мирни, а не да имате право, да бидете повредени, бесни или огорчени. Ако верувате доволно во сопствените ставови, туѓите ставови и постапки не можат да ве налутат.

Да не се налутите, тоа е како да речете „Можам да управувам со своите чувства и ќе бидам спокое без оглед на тоа што се случува“. Кога се лутите, тогаш осудувате. Судите за некој дека е глупав, бесчувствителен или лекомислен и се нервирате поради неговите постапки. Но можеби не сваќате дека со осудувањето не зборувате за други туку за себе, како за некој што има потреба да ги осудува другите.

Како што никој не може со своите осуди да одреди какви сте вие, така ни вие немате повластица да ги осудувате другите. Кога ќе престанете да осудувате и ќе станете набљудувач, ќе го запознаете внатрешниот мир за кој зборувам. Со мирот ќе исчезне негативната енергија на огорченоста и ќе бидете задоволни.

Дополнителната погодност се состои во тоа дека многу повеќе ќе ги привлекувате луѓето. Спокојниот човек привлекува спокојна енергија. Нема да го спознаете Бога ако не сте спокојни, зошто Бог е спокојство.

Додека сте преокупирани со лутина, огорченоста буквално го брка Бога од вашиот живот. Да не се лутите, тоа значи да ги отстраните сите варијанти на следната реченица од списокот на можни мисли: „ Кога барем би бил како мене, сега не бис е нервирал“. Такви сте, какви што сте, а така е и со другите околу вас. Најверојатно е дека тие никогаш нема да можат да бидат сосем исти како вас. Затоа не очекувајте од другите да станат тоа што сте им го одредиле. Тоа нема да се случи никогаш.

Вашето его е тоа што бара светот и сите луѓе во него да бидат такви какви што ги замислувате. Вашето духовно јас ќе ја прифати единствено состојбата на спокој. Тоа го гледа светот онаков каков што е, а не онаков каков што светот би сакал да биде. Кога на омразата кон себе одговарате со омраза, станувате дел од проблемот, место дел од неговото решение: љубовта! Во љубовта нема замерување туку само проштевање. Љубовта и проштевањето ќе ве вдахнат да работите на она „за“ што сте, место на она „против“ што сте. Ако им се спротивставувате на насилството и омразата, ќе се борите против нив со сопствен вид насилство и омраза. Ако сте за љубов и мир, ќе ги доведете тие енергии во присутноста на насилството и на крајот ќе ја распрснете омразата.

Последен збор за проштевањето и замерувањето

...Сетете се на секој човек што ве повредил, што ве изиграл, што ве измамил или што зборувал лошо за вас. Тие искуства се само мисли што ги носите со себе. Огорченоста, бесот, омразата се бавни, умртвувачки енергии што ви ја одземаат силата. Кога ќе се ослободите од нив, тогаш ќе го најдете мирот.

Проштевајте од две причини:

Првата е поради тоа што сакате да им покажете на другите дека веќе не сакате непријателски однос со нив. Втората е да се ослободите од поразувачката енергија на огорченоста. Таа е како отров што влегува во нашиот систем и предизвикува штета и долго време по каснувањето на змијата. Не убива каснувањето, туку отровот. Со решението дека веќе нема да бидете огорчени, ќе го отстраните отровот. На оние што би направиле зло, некако дајте им љубов и ќе се чувствувате подобро и поспокојно.

Кога му простив на татко ми, со кој не разговарав и не се гледав мојот живот се измени. Од обичното, преминав на нивото на висока свесност и постигнав поголем успех отколку што некогаш сум се осмелил да се надевам.

Замерувањето не може да се оправда ако сакате да тргнете по дополнителниот пат и при секој чекор да уживате во внатрешниот мир и во успехот.

Извадок од книгата: „Тајните на успехот и внатрешниот мир“ – Вејн. В.Дајер

Knjige za MENSIN NTC sistem učenja, nudi savete za svakodnevni rad s decom predškolskog uzrasta kroz motooričke i grafomotoričke igre, kao i razvoj asocijativnog razmišljanja.

Program je akreditovan odlukom Zavoda za unapredjivanje vaspitanja i obrazovanja Republike Srbije:

1.) školska 2009/2010 pod brojem 733 (predskolski uzrast, obavezan program) i 776 (školski uzrast, obavezan program).

2.) školska 2010/2011 pod brojem 674 (NTC sistem učenja - predškolski uzrast) i 741 (NTC sistem učenja, razvoj kreativnog i funkcionalnog razmišljanja - školski uzrast).

Predškolski deo programa se sprovodi u vrtićima u Beogradu (Stari grad, Čukarica, Novi Beograd, Savski venac), Novom Sadu (Radosno detinjstvo, Mastolend, Zemlja cuda), Pančevu, Bačkoj Palanci, Šapcu, Nišu, Kragujevcu, Kikindi, Bogatiću, Bačkoj Topoli, Staroj Pazovi...

Školski deo programa sprovodi se u školama u Beogradu, Novom Sadu, Valjevu, Bačkoj Palanci, Šapcu, Kragujevcu, Nišu, Užicu, Subotici, Vajskoj, Vrbasu, Pančevu, Gospodjincima, Negotinu, Futogu...

I deo (3-7 godina) (en, fr, sl )
II deo (7-12 godina)

Edukativni materijal

Knjiga "IQ deteta - briga roditelja"
Puzzle i memorijske karte (uzrast 5 do 8 godina)
Puzzle (slika) i memorijske karte (uzrast 3 do 6 godina)

Autor programa:

Ranko Rajović (Član Borda direktora MIL, Komitet za darovitu decu Mense International)

Koautor:

Uroš Petrović (pisac, autor više puta nagrađivanog serijala Zagonetne priče)

Stručni saradnici:

Ljubomir Kustudić (član Borda direktora MIL)
Maja Ostojić (programer, NS, Srbija)
Igor Stefanović (dizajner - DreamWorks studio, LA, USA)
Mojca Jurišević (profesor psihologije, Pedagoški fakultet, Ljubljana, Slovenija)
Olivera Gajić (profesor pedagogije, Filozofski fakultet NS, Srbija)
Anna Maria Roncoroni (psiholog, University of Pavia, Psihology, Italia)
Jitka Fortikova (Komitet za darovitu decu Mense International, Prague, Czech republic)
Natasa Lackovic (Learning Sciences Research Institute, University of Nottingham, UK)