Umetnički izlog - promocije, izložbe, književne večeri

Ovo se deli sa prijateljima i nema cenu

Sun, 15 May 2016 08:24:20 +0200

Autor: majra

Poslao: 15.05.2016 08:24

Književnica Safeta Osmičić je došla na ideju i realizovala je svojom dobrotom. Putujući i družeći se na književnim večerima radjala su se mnoga prijateljstva, koja je ona kao jedna medju jednakima poželela, da kao skriveno blago docrta na mapu najtananinijih duša koje nas oplemenjuju svojim rečima.

Izabrala je 108 pesama i pesnika i pustila njhove darove da kao ptice polete svetom na krilima satkanim od ljubavi - Medjunarodna zajednička zbirka poezije "Prijateljima" je posebno izdanje "Kulture snova".

Kolaž koji je jasno prepoznatljivo delo kako kakav pečat za sve koji su imali priliku da uživaju u radovima Tatjane Kozice krasi korice ove knjige. Na njen osoben način je ispričala šta to čeka čitaoca u "Prijateljima". Putevi srca baš kao linije na dlanu su ucrtani trajno kod svakog od nas, a srce - srce je uvek pruženo na dlanu i puls jače kuca kada god se zdravimo i tada postoji samo jedan miris - miris ljubavi koja je od Boga i nepropadljiva.

Crveno, crveno, crveno
crveno je boja ljubavi...

Ova knjiga djeli se prijateljima i nema cenu.

Поетска средба „Седум градови кај Стерија“ Вршац

Thu, 30 Oct 2014 00:41:31 +0100

Autor: niko650

Poslao: 30.10.2014 01:41

Тишината низ која пловеа мислите и соновите, единствено ги реметеше звукот на моторот од возилата кој доаѓаа од спротивната насока.

Погледите беа вперени во пространите Банатски низини кои се простираа во недоглед. Колкав ли труд од човечки раце беше вложен во нив?! Колку оросени чела од пот, вредно до ноќ оставаа дел од себе тука на овие плодни полиња?! Но како што велат - крајот го краси делото и плодот собран, како дар на крајот изнудува насмевка на секое лице.

И тука сме, за момент вниманието го привлекува табла со натпис – Вршац.

Градска населба во Јужен Банат, еден од најстарите градови во Панонската низина кој се протега североисточно од Београд, на околу 83 км кон Романија. Град кој плени со својата убавина, стара архитектура, значајни споменици и имиња од минатото кои сеуште живеат во сегашноста. Насекаде питоми лица и топли насмевки.

Во низите од куќи, споени една со друга, кои зборуваат за топлината на меѓусоседските односи, се проткајува понекое минато кое останало запишано со големи букви во историјата на овој град.

Таблите со натписи на сочуваните старини остануваат да зборуваат за пребогатото минато на овој прекрасен град.

Доколку оставиме за момент тишината да проговори, таа ќе има многу нешта да ни каже. Полека да се проткаеме низ неколкуте забележани мигови...

Статуа на Винко Лозиќ, боем од Вршац роден во делата на Јован Стерија Поповиќ, кој живее и ден денес во срцата на граѓаните на Вршац. Статуата е работена по ликот на глумецот Тихомир Тика Пауновиќ.

Првата апотека во Вршац

Отворена на 16 февруар 1784 година под име „Кај спасителот“ работи од своето отварање па се до 1971 година. Основач и власник бил Палеван, а потоа ја превземаат Крамер, Хелепорт, а од 1801 Антон Шилдер, Себастијан Херцог, Бела Кихлер и Александар Јовановиќ.

Од 1949 година апотеката е предадена на општествениот сектор ( како значаен споменик на културата на овој град) и денес претставува прекрасен објект со две поставки.

Во едниот дел се наоѓа историјата на здравствената култура на градот Вршац, а во другиот дел се сеќавањата на Паја Јовановиќ (Вршац 1859 – 1957 Беч), сликар, роден во фамилија на фотографи од татко Стеван Јовановиќ и мајка Ернестине, родена Деот. Најзначаен представник на уметничката сцена на српскиот реализам. Неговите дела се наоѓаат во многу европски музеи.

Освен остатоците од медицинските помагала и сликарството на Паја Јовановиќ, во овие простории се наоѓаат уште многу ископини, кои ја прикажуваат културата на градот во минатото.

Феликс Милекер (1858-1942Вршац), работел како учител во овој град и по две години го добива водењето на градската библиотека, за да во 1894 година постане првиот кустос кој и лично е заинтересиран за собирање на старини.

Работејќи на работите на локалниот пат Стар Лудош во близината на Вршац, во април 1913 година ја пронаоѓа антропоморфната фигура од печена земја, која со време го добила името „Идол на Вршац“ 1500-1400 п.н.е. која од другите фигури се издвојува како по големината, така и по деталите на врежаните орнаменти кои претставуваат реален приказ на накит и облека.

Горниот дел зафрлен наназад, со раце наслонети на колковите на целата фигура и дава посебна возвишеност. На градите и на вратот е прикажан накит во вид на огрлица со многубројни привезоци. Долниот дел во облик на звонесто здолниште, асиметрично е украсен. На левиот колк, орнаментот може да се протолкува како торбица, додека на десниот како некој вид наметка или престилка. Идолот на Вршац и припаѓа на културата на брозеното време, а неговата старост се проценува на околу 3400 години.

На поедини Винчански предмети, а најчесто на садовите, на нивното дно се појавуваат одредени знаци. Веројатно претставуваат одредена идеја, а некои од нив нумерички знак. Всушност нивното значење е што тие се појавуваат 2000 години пред сумерското писмо, за сега најстарото и потврдено писмо на светот.

Куќата со натпис ветеринарна станица е изградена во 18 век и е заштитена како значаен објек на градот.Во почетокот се користела како сврталиште. Една ноќ во неа се сместува Караѓорѓе со своите луѓе, но откако му е јавено да го напушти местото бидејќи ќе биде убиен, за да го подмири својот долг за сместување, тој остава два пиштола со сребрени рачки. Затоа , подоцна и кафеаната се нарекува „Кај двата пиштола“.

Секако интересен дел од културата на овој град е манифестацијата „Седум градови кај Стерија“.

Имено овој клуб своето име го носи по Јован Стерија Поповиќ, српски писател со висок духовен замав и голема фантазија. Писател, кој се смета за основач на српската драма. Тој е прв и еден од најдобрите комедиографи во овој крај и пошироко. Народниот театар во Вршац го носи неговото име.

Секоја година манифестацијата „Седум градови кај Стерија“ во месец октомври, обединува поети од повеќе градови на Србија и држави во кои се вклучени и Културниот клуб „Калин“ од Крива Паланка, Р.Македонија и Романија. Организаторите на оваа манифестација вложуваат многу труд како би го прикажале и сочувале оригиналното културно поетско богатство.

Зад себе, Културниот клуб на Вршац, кои се и домаќини на оваа манифестација го имаат издадено својот зборник под името „Вршачки поетски средби“. Истиот е издаден по повод својот јубилеј – петнаесет години од своето постоење.
Во него Војислав Трумпиќ од Јагодина вели

Ви што одлазите

Ви, што одлазите
не остављајте своје срце овде,
јер ће вам тамо,
у неком граду
требати да истрајете
меѓу онима који можда немају
довољно срца да вас схвате.

Ви, што одлазите
не остављајте своју душу,
јер ће вам требати тамо негде
да разумете оне које су бездушне
и које, сем њих самих, нико не интересује.

Ви што одлазите
не остављајте овде своје руке,
оне ће вам итекако бити потребне
тамо у неком граду
да поштеним и мукотрпним радом
осигурате своју будућност.

Ви што одлазите
не остављајте овде своје успомене
јер шта је човек без успомена,
без идентитета и сећање на своје порекло.

Ви, што одлазите
ово никако не смете заборавити.

Навистина е прекрасно чувството да бидеш дел од оваа прекрасна манифестација.

Како и секогаш, се има свој почеток и крај. Така и ова прекрасно патување има свој крај, но миговите проткаени со културата и културните збиднувања на овој град длабоко остауваат во срцата на секој од нас и траат.

Сонцето полека заоѓа, ноќта го заменува денот, но тишината останува и понатаму да говори...

Оливера Станковска 2014 год.

„Разговор со животот“ - Оливера Станковска

Fri, 08 Mar 2013 15:38:51 +0100

Autor: niko650

Poslao: 08.03.2013 16:38

Велат животот е движење. Но, дали движење на безживотно тело, без цел пред себе е живеење?

Да се движиш значи да сонуваш, кога сонуваш имаш безброј желби кои те водат кон одредени цели. Целите те водат да размислуваш, а кога размислуваш почнуваш да чувствуваш. Кога чувствуваш учиш да љубиш, а кога љубиш значи дека живееш!

А, што е животот?

Да се радуваш, но и да тагуваш истовремено. На моменти да стравуваш. Да се соочуваш со разни предизвици кои ти се наметнуваат. Несигурноста и вербата твои верни сопатници да бидат. А над сето тоа, визијата за подобро утре и љубовта да те поведат по вистинскиот пат.

Постојат моменти во животот кога застануваме на животната раскрсница. Се соочуваме со гласот на тишината и се запрашуваме:

Кој сум всушност јас?
Која е смислата на мојот живот?
Кој е патот по кој треба да зачекорам?

И во тие моменти, длабоко понираме во себе, во сопствената душа. Заронуваме во најранливиот дел од нас, на кој му се препуштаме да не поведе низ лавиринтот на животот, предавајќи се со полно срце верба, надеж и љубов.

Можеби патот по кој зачекоруваме не е како во нашите сонови. Преполн е со неизвесности и препреки, кои во одредени моменти допринесуваат нашиот дух да опадне.

Но човекот е како галебот на своето небесно патување. Неговиот лет осцилира и во моментот кога помислуваме дека губи снага, пропаѓа, тој повторно го продолжува својот прекрасен танц на животот.

Да ги осознаеш сите убавини кои ти ги нуди животот, да ги откриеш сите животни вистини, но во исто време да ги одбегнеш замките кои животот ги поставува – верувај, си го препознал Божјиот глас во тишината, кој те води кон вистинска цел, поради која навистина постоиш!

Најголем дар од Бога е да се опстане во овој реален свет, во ова немирно време, сред голем број промени, но пред се да се биде човек со полно срце љубов и надеж за подобро утре.

Да го почувствуваш допирот и топлината на сочевите зраци, мирисот на утрата кои го исполнуваат срцето со радост и љубов е чувство кое не секој од нас го има допрено.

Затоа, да го отвориме своето срце, кое понекогаш отчукува како срцето на плашливиот зајак. Да и дозволиме на љубовта околу нас да не помилува и да допре длабоко во нас. Бидејќи, ни зрното бисер не може да го открие својот сјај, доколку е затворено во школката која е заробена во длабочините.

Ние сме творци на нашиот живот и секогаш го заслужуваме токму она што тој ни го нуди.

Понекогаш комплициран, но премногу едноставен, сепак животот е прекрасен!

Да го живееме секој ден, како да е последен!..

„ Разговор со животот“ од Оливера Станковска

За радоста и тагата, фрагменти од долга наизменична игра, именувана како животот кон книгата „Разговор со животот“ од Оливера Станковска.

И на самиот старт на оваа преубава книга, полна со премногу чувства, нагласени емоции, едно лирско внесување, една апострофа, едно обраќање до него, до мотивскиот светилник во поезијата на Оливера до животот. Тоа е благ насет за рушење на сите прегради, кафези, зидови кои го затвараат во себе, го изобличуваат елементот живот. Во овие силни пораки, мотивската јасна поезија прави книжевни усилби поетесата Оливера Станковска, вешто, суптилно дури и нагласено лирски да го пренесе мирисот на животот како полен низ сите простори, жилки земни, се со цел да се одреди самата димензија на вредноста на животот.

Напати поетесата подигната од сигурноста, од мисловно потхранетата желба долго да другарува со животот, возвишено и чувствено од длабината на својата душа извлекува спектар на бои и ги обојува со дарената светлина од Бога. Ги прави невидливи тагата и студенилата, ама чувствата на восхит и радост пленат, но затоа пак поетесата минува низ тунелот на животниот лавиринт, значи низ неспокој, мрак, судири, примки кои демнат во зачекорот наоѓајќи се далеку од стреата на сигурноста.

Сепак љубовта е пулсирачкиот сегмент кој како бележит знак, како дародавна со сила аорта се провлекува речиси низ целокупноста на поетскиот сензибилитет во оваа поетска збирка на Оливера, патем именувана како „Разговор со животот“.

Една мисловна лирика се лелее низ одгатливите простори на душата. Но за да се биде мислочитач, истражувач, трагач по белези на животот според поетесата треба да се биде мошне добар и искусен ловец и тоа ловец на светлина.

Поезијата на Оливера е одраз на една одредница малечка во барањето, голема во именувањето да се биде постојан бунтовник за убавотот, за човековата стојност, да се биде стремеж за краен дострел на еден хуманист кој е задоен да сака, да го сака човекот воопшто. Таа и зборот го упатува на свое место со порака на жедта на човекот да се задоволи со љубов, не со омраза и да биде тоа воопштена насока на живеење. Се случува и да се заплаче, но солзата да дојде за да ги измие трагите на темнината на душата, да донесе таа, солзата насмевка, зошто вербата во љубовта е голема, зошто токму таа темнината во светлина ја претвара и во потполност се сложувам со размислата на поетесата, а и во пораката што ја дава овој трагач на мигови на среќа, мигови на живеење дека:

„ Животот е патека, која мораме да ја поминеме. Нечија пократка, нечија подолга. Испреплетена со тага, бол, солзи, радост, љубов. Неговата убавина се согледува во нашите чекори!“ - Оливера Станковска

Со широко отворени порти на срцето се крунисува постоењето во прекрасната симфонија на животот. И како што вели поетесата, сета убавина на животот се согледува во чекорот кој го правиме во него и со него заедно.

Едно време и еден живот си нашле свој патеписец кој наспроти другиот живот за кого живее испеал прекрасни метафори, персонификации, величајќи го животот и љубовта во него како конституивен елемент. Оливера верува во животот, затоа застанува наспроти него, наспроти сите пориви и си глаголи со него, на свој необичен начин преточен говор во чувства, во цврсти прегратки како вистинска мерка за одредување на желбата за живот.

„ Верувај во животот, искачувај се полека по неговите серпентини и предај ја својата душа во неговите прегратки“ - Оливера Станковска

Во својот осврт кон книгата рецензентите: Драган Тасевски и Илија Мерковски.
Современа македонска поезија
Дата ПЕСНОПОЈ – Битола

Нашиот живот е едно големо и чудесно патување. Патување низ времето, минутите, часовите, годините кои остануваат зад нас, патување низ просторот. На ова патување се преплетуваат низа збиднувања, случки кои допираат до нас и понекогаш оставаат длабоки траги.

Но за да започне едно патување, потребно е почетна станица, како и сопатници со кои ќе патуваме.

За мене почетна станица претставува овој прекрасен форум - Inter CAFFE, а како драги сопатници се неговите членови, кои даруваат љубов, вера и надеж за да можат да се постигнат одредени цели кон кои тежнееме.

Несебично и од срце искажувам длабока благодарност кон сите членови на овој форум, кои секогаш ми влеваа позитивна енергија и љубов, без која оваа книга не би можела да биде тоа што е. Чест ми е и големо задоволство што сум дел од овој форум, каде секој момент и секоја средба е едно ново искуство. Меѓудругото издвојувам дел од зборови, од за мене драги лица (а ги имаше многу повеќе и на сите сум им длабоко благодарна, но неблагодарно би било да издвојувам имиња, бидејќи секој на свој начин имаше свој дел во сето ова). Тие секогаш ме пратеа на ова мое животно патување:

Prva zbirka pesama je iskrena kao i prva ljubav, i zato želim da neka tvoja pesma ostane u oku, u srcu onih koji umeju voleti ...

Ni u jednom trenu nisam posumnjala da će tvoja poezija ugledati svetlo dana, kada će se upiti u duše ljudske i oplemeniti ih ljubavlju kao zlato, kao detinjstvo, kao mladost, kao starost, kao život … Kao nešto što zauvek traje !
Želim da “Razgovor so zivotot” bude tvoj sjaj u očima, osmeh na licu, ljubav u srcu, a svaki novi pokušaj postane siguran uspeh…

„Секое добредојде има своја убавина и милост, но само едно од нив е мелем на душата. Тоа те пресретнува на раскрсницата на животот и одговара на долемата, на која страна да појдеш, ти го покажува правиот пат!“ - Оливера Станковска

Со многу љубов и од срце за сите мои драги пријатели од www.inter-caffe.com форум.

Оливера Станковска

Izložba u Centru za kulturu - Kriva Palanka

Wed, 10 Oct 2012 17:11:37 +0200

Autor: majra

Poslao: 10.10.2012 17:11

Za stvaralaštvo i želju koja potiče iz srca nema prepreka. To su dokazali ovi sjajni stvaraoci koje nije sprečio nedostatak adekvatnog prostora, da javnosti predstave svoje najsmelije a možda i najintimnije kreacije. Organizovali su izložbu petog oktobra na kojoj su skupa predstavili svoje radove kroz fotografije, slike i oslikani porcelan i uspeli da oplemene ne samo jedno veče u svom gradu već i sve poznanike i prijatelje koji su samo kilometrima udaljeni a senzibilietom bliski.

Devet minuta lepote u jednom dahu donela nam je naša moderatorka Niko, čiji radovi posebno plene svojom elegancijom i izborom motiva.

Uživajte u darovima:

Promocija knjige "Miholjsko leto" Branke Zeng

Mon, 16 May 2011 14:08:08 +0200

Autor: majra

Poslao: 16.05.2011 14:08

Pedest bezimenih imenjakinja se upisalo u večnost u jedno "Miholjjsko leto". Ljubav i ljubavlju ih je Branka Zeng istisnula iz srca, jer zna, nema čoveka kome jedno Miholjsko leto nije ostavilo u amanet da sabere i dozrele i nedozrele plodove duše.

Za ilustracije pesama Branka Zeng je pripremila više crteža i slika čiji je autor. Knjiga je dizajnirana u crno - beloj tehnici ciljano, da bi citalac u svakoj pesmi video seme ljubavi.

Dragi prijatelji i putnici namernici pozivamo vas da dodjete na knjizevnu promociju koja ce se odrazati u foajeu Kulturnog centra Pančevo, 25. maja sa početkom u 19 h. Branka još jednom svedoči da je sreća veća kada se deli, jer je promocija njene druge knjige "Miholjsko leto" upriličena sa promocijom knjige "Jedrenjak" Ratka Damnjanovića, razgovore vode Edvard Jukić i Jovan N. Bundalo.

Pečat Branke Zeng

"Kada se jesen nastani u sve pore prirode i hladni vjetar zaškripi starim vratima u ljudsko srce se useli sjeta i žal za minulim danima toplog ljeta. Čovjek poželi nešto više od onoga što mu se nudi. I gle, kao iz Božje bašte nasmješi se Miholjsko ljeto. Da li je to najbolja prilika da srce pjesnika isprica priču o životu, ljubavi i sudbini? Branka Zeng je trenutak inspiracije pronašla upravo u tom najpoetičnijem djelu jeseni.

U njenoj poeziji covjek nije sjenka od života vec pecat prolaznosti. Ona snažno utiskuje taj pecat u tijesto vremena. Pisati o ljubavi i istini iz doline srca nije dovoljno bez krika i opomene. Oni su rukohvat tog istog pecata kojim Branka Zeng ovjerava svoje stvaralaštvo."

(Izvod iz recenzije: Ilija Šaula)

U cvetu rascvetanom
Plod je u kome se ogledam
Tvoj pogled sretoh
Kao starog znanca
I nisam znala a eto
Kao da vec sam videla
Na putu kojim sam prošla
Bio je uz mene neko
Pitam se gde sam te srela:
"Nisi", kažeš:
"Uvek sam bio tu,
senke smo uzajamne."

Izdavač: KORDUN, West Chester, Pa, USA; GRAFIČAR, Užice, Srbija
priredio i tehnički uredio: Danilo Marić
lektura i korektura: Zorica Aćimović
korice: Branka Zeng
recenzenti: Ilija Šaula i Goran Ivanković
štampa: GRAFIČAR, Užice

Umetnički izlog - promocije, izložbe, književne večeri

Sat, 12 Mar 2011 20:34:20 +0100

Autor: majra

Poslao: 12.03.2011 21:34

Evropski Fejsbuk pesnički festival

Krajem februara na Novosadskom sajmu u okviru 17. Medjunarodnog "Salona knjiga" održan je Drugi Fejsbuk festival evropskih pesnika. Ova manifestaciju drugu godinu za redom organizuje Banatski kulturni centar u saradnji sa Novosadskim sajmom sa ciljem da pokaže da je poezija univerzalna tvorevina ljudskog duha koja ne priznaje nikakve barijere. Na festivalu je promovisan "Zbornik radova", zajednička knjiga pesama svih pesnika sa prošlogodisnjeg festivala kao prvo elektronsko izdanje Banatskog kulturnog centra.

Na Evropskom festivalu pesnika učešće je uzelo više od dve stotine i pedeset stvaralaca iz osamanest zemalja, koji su se poezijom povezali preko najpoznatije društvene mreže - Fejsbuka. Ovaj festival je pokazao da jedna društvena mreža može imati više od virtuelne dimenizije okupivši na jednom mestu mnogo umetnika.

Branka je svojim pesmama dala osebujan doprinos i sa nama podelila kroz svoje fotografije delić atmosfere.

Zapis

U rečima skriveni cvetovi ćute
tajne putujućih nemira čekaju
bonacu da probude vetrovi
talasi obalu da zapljusnu.

U trenutku jednom bez najave
razliće se misao kao plima
valom nošena živa postati
govorom ili na belini hartije.

U tišini koja će nastati
žubor tek poteklih pisanija
postaće znamen besmrtnosti
trenutak od prolaznosti sačuvaće.

U tami čuvane tajne proklijaće
napojene snagom buđenja
semena bačenog slučajno
stihom će pesnik, da progovori.

Veče poezije i muzike

Tue, 01 Mar 2011 20:49:02 +0100

Autor: virada

Poslao: 01.03.2011 21:49

I tako dok prolaze ovi zimski dani, neki sumorni, neki lepi i prošarani stvarnošću i snom, ili oni sasvim obični dani, dešava se život. U jednom od takvih dana organizovano je veče poezije, muzike i slikarstva na jednom mestu u Kučevu.

Sve se skupilo u jedno veliko srce koje kuca istim ritmom, poezije i umetnosti. Zapravo se desilo jedno deljenje emocija, u toplini tako malog grada, sa toliko puno talenata na jednom mestu. Najviše pažnje je privukla iskra srca, poezija. Magija koja nas povezuje svetleći u srcima ljubitelja osećanja pretočenih u misli, autora stihova koji su govorili te večeri.

Svoje stihove su govorili naizmenično Milan Višnjić pesnik iz Kučeva, Aleksandra Petrović pesnikinja iz Kučeva i Radmila Stanković - Virada. Čitana je još neobjavljena poezija, iako svi za sobom imaju objavljenu poeziju. U tome je bila draž. Svo troje sa potpuno različitim stilovima pisanja stopljeni sa publikom uspostavili smo jedno jedinstvo u magiji raznolikih osećanja. Mladi muzički talenti bojili su pozadinu toplinom zvuka muzike na svojim instrumentima, dok su svuda po zidovima bile izložene slike ovdašnjih slikara. Samo srodna srca bi mogla prosuditi koliko je stih svake pesme izgovorene iskren, pisan najdubljim i najtananijim osećajima duše.

I sada posle te divne večeri pitam se da li su naši stihovi odgovori na večna ljudska pitanja, ljubav, čežnju, Veru, Nadu ili smo samo ulepšali sebi još jedan dan od onih koji su za nekoga sasvim obični, nekome šareni i lepi, možda smo jednostavno samo dali vrednost kvalitetu života.

Suncokreti u januaru

Wed, 26 Jan 2011 17:57:35 +0100

Autor: majra

Poslao: 26.01.2011 18:57

Skratila se obdanica, zima oštrinom stegla prirodu pa i čoveka, dan se utapa u noć, svi čekaju nešto. Kažu, ko čeka taj i dočeka, ali ovog puta u našem kutku na ćošku Interneta su nenadano procvetali "Suncokreti." Ušetala je tiho i ogrnula nas pesmama kao osunčanim laticama.

Životno iskustvo Branke Zeng utkano u sto i sedamdeset pesama koliko sadrži zbirka poezije "Suncokreti" je stiglo u pravo vreme – svaki dan jedna pesma, kao suncokret da nas okrene lepoti susreta novog, nepoznatog jutra.

Ko je, na kraju, Branka Zeng?

Treba pročitati pesmu pod naslovom "Ja":

Radjajući se, sa suncem,

budim jutra, nova, nepoznata.

Ja, bez imena.

Nestajem za planinom,

u more ponirem.

Radjam se ponovo, osmehom krštena.

Svoj krst nosim bez suza,

Nasmejana.

Pesnicka radionica - "Od vatre i vina"

Sun, 26 Dec 2010 20:52:34 +0100

Autor: j@

Poslao: 26.12.2010 21:52

U subotu, 27. novembra u kafeu Afrika, ul. Karadjordjeva br. 25 u Beogradu, održana je Prva live Radionica, pokrenuta na inicijativu Zorana Matića i uz nesebičnu pomoć u saidei Maje Delesendro.

Zamišljena na neki način kao nastavak već postojeće radionice na forumu "Ljubav, smrt i snovi". Naravno, pre početka iste, par dana neverice i od strane organizatora, a i nas koji smo nameravali da se pojavimo.
Prijatna atmosfera samog prostora, pozitivna energija ljudi koji su pristizali, učinila je svoje.

Prva klapa je pala. Opušteno, bez tenzije, što opet govori o porivima pesničkog stvaralaštva u ljuidima koji su to veče došli. Prva zadata tema : zažmuri,otvori oči i piši šta vidiš... Nas desetak, svako iz svog ugla piše i nakon toga govori napisano.

Opušteno, bez grča, rasterećeno. Neki prvi put počinju da pišu, podržani od ostalih. Radionica je krenula. Odmah dogovor za sledeću. Nakon toga muzika, dobar filing i upoznavanje dragih prijatelja sa FB.

Zahvaljujemo se u ime Zorana Matića, Maje Delesendro prijateljima sa FB koji su se odazvali pozivu: Biljani Bili Pantelić, Slavici Ristanović, Shapor Odivi (j@), Aleksandri Ilijević-Nikitović, Ljiljani Prokić, Emini Vlahović, Radojki Bošković- Jeredić, Jasmini Matić, Petri Pantelić (Biljanina ćerka), Ljiiljani Arsenović - Vlahović.

Naravno zahvaljujemo se i izuzetnom domaćinu Duletu i grupi "SO SABI" na izuzetnoj muzičkoj podršci da se osećamo kao svoji na svome.

(preuzeto sa foruma- "Ljubav, Smrt i Snovi)

j@ T.K.

Novogodišnji sajam kreativnih stvaralaca

Mon, 20 Dec 2010 19:39:10 +0100

Autor: j@

Poslao: 20.12.2010 20:39

Udruženje "Art Boulevard" u saradnji sa Domom Omladine Pančevo, organizje "Novogodišnji sajam kreativnih stvaralaca" 23. i 24. decembra 2010. godine u prostorijama Studentskog kulturnog centra u Pančevu, Dr. Dragoslava Popovića 11a Beograd.

Art Boulevard - mesto gde zivi umetnost

Potvrđeni učesnici koji će 23. i 24. decembra izlagati na "Novogodišnjem sajmu kreativnih stvaralaca" su:

Jovana Obradović - Princess of handmade
Jona Natalia - Jona Art Jewlery
Ivana Savić
Milan Ilić - Yoladin handmade
Marija Trailov - BetterGirl Fashion
Jasmina Milošević
Marina Premčevski - Rina nakit
Danijela Momić
Ana i Sanja Čolić
Zoran Misita
Simona Terečik - SianART
Maja Knežević
Suzana Stajkić Reljić - Jazzfashion
Vedrana Obradović - VedranaPrincess Jewlery
Ljubica Dolašević - After Hours
Tatjana Kozica - j@
Ivana Mihajlović
Igor Amidžić
Emilija Perezanović
Marko Nektan - "Art as object of life"
Dragana Svilar
Maja i Maša Kimer - Atelje Kimer
Elizabeta Vukov - BETA Goth accessories
Maja Todorović
Sabina Mirkov - DonoDares
Natalija Stanić - PopKreacija
Merima Živanović - Aurora Boreallis
Jelena Gajić
Sonja Delić - SonjaArt
Milana Antonijević - Lana Moon
Marina Kosović
Jasmina Stepić
Tomašević Milan
Jovanka Živojnov - LadyBug Unikati
Vera Štulić
Jasmina Skumpija
Milica Ivković - M Dizajn Hand Made
Ivana Ivković - Mashaiki
Sanja Perkošan i Nina Gavrilović
Saša Matić - Terraform

Umetnički izlog - promocije, izložbe, književne večeri

Sat, 27 Nov 2010 01:35:30 +0100

Autor: virada

Poslao: 27.11.2010 02:35

Knjizevno vece - Prvi aplauz za dušu na dlanovima

Napokon je osvanuo i taj dan kada sam trebala zaviriti u svoju dušu i pogledati u oči ljude iz svog mesta koji su nestrpljivo očekivali to moje književno veče, da zajedno uspostavimo kontakt kroz poeziju i nađemo se na jednoj tački deljenja emocija. Nije sve jedno. Moje uzbuđenje je bilo veće od same činjenice da mi je objavljena zbirka pesama Mudroljubljenija.

Sat vremena pred početak književne večeri stigli su iz Beograda ljudi koji će me predstaviti. Veselin Dzeletović koji je glavni i odgovorni recezent, Milan Popović kao izdavač i Darko Habazin pesnik, koji govori o poeziji sveobuhvatno i nalazi mesto mojoj poeziji na tom parčetu neba. Sastali smo se u biblioteci Nikola Sikimić Maksim u Kučevu, kako bi se pripremili za predstojeći događaj. U tih sat vremena provedenih u gradskoj biblioteci, kroz mene su prolazila razna osećanja.

Sva ustreptala od nožnih prstiju pa kroz srce, prošla sam jedno iskustvo koje ću pamtiti dok budem znala za sebe i koje želim da podelim sa vama. Činilo mi se da minuti idu sporo, a moji gosti su na sve načine pokušavali da me razgale pričajući razne anegdote i događaje sa književnih večeri, sve do stihova koje je govorio Veselin. Htedoh reći, sve je to lepo ljudi, ali shvatite ovo je moje prvo predstavljanje svojim sugrađanima kroz poeziju. Kako će je prihvatiti ? Da li ćemo se pronaći na nekoj talasnoj dužini. Došao je i taj trenutak kada smo ušli u svečanu opštinsku salu.

Dok smo ulazili publika je već bila što u sali što u holu. Dočekao me je veliki aplauz koji i sada odzvanja u meni. Aplauz. Čini mi se da je bio najduži koji sam u životu čula. Verovatno zato jer je bio meni namenjen. Taj prvi aplauz mojih sugrađanja mi je rekao na samom početku, ovo je tvoje veče, uživaj i budi ponosna, jer mi smo ponosni na tebe. U tom momentu, nestalo je sumnji, znala sam da trebam svoju dušu staviti u dlanove i pružiti je publici.

Počelo je mojom pesmom Inspirišeš me koja govori o mojoj večitoj inspiraciji i traženju odgovora na jednostavno pitanje, šta je to ljubav. Dok je Milan Popović govorio o izdanju, jasno sam pogledala u oči meni dobro poznatim i dragim licima koji su slušali pažljivo, lutajući pogledima kao da su tražili da uspostave ravnotežu sa svakom izgovorenom rečju . Oduševljenje je bilo veliko kada su se ugasila svetla i na zidu projektovao video klip koji je meni najdraži poklon od Inter Caffe foruma. I sama sam uzdrhtala gledajući ga . U tom momentu u uglovima oba moja oka sakrila se po jedna suza radosnica. Usledio je još jedan dugački aplauz za video klip i Inter-Caffe forum, za mene. Tada sam počela govoriti o svemu što je usledilo da napišem ovakvu zbirku pasama. Od mudrih srca mudrim srcima mojim prijateljima.

U toku moje priče kroz srce osetih samo da je to upravo taj osećaj kada je ravnoteža između mene i publike uspela. Moja priča se odužila, ali je vredela, čuli su ono što su želeli čuti, na njihovim licima moglo se videti beskrajno zadovoljstvo i užitak, jer govorila sam poetično o svemu onome što sam pronašla u poeziji i šta se sve može pronaći u tom svetu. Onda je usledila moja pesma Tuga u tišini koja je obojila to veče toplim emocijama, najviše ljubavlju. Kao da se svako setio svoje tuge u tišini, videh i nekoliko uplakanih lica. Još jedan dugi aplauz za mene i moju tišinu, moju tugu.

Reč recezenta Veselina Dželetovića je usledila. Baš kao što je i napisao u recenziji, rekao je:" U ovoj pesmi "Tuga u tišini" Radmila ni jednom nije napisala reč ljubav, a to je pesma koja upravo najviše od svih njenih pesama odiše ljubavlju. Možda je čak i jedina poetesa koja je uspela da u četiri reči opiše ljubav govoreći ljubav je ono što ljubav čini ". Te reči ću pamtiti dugo, kao i onaj aplauz. Dok su se govorili moji stihovi u nizu, shvatih koliko je dobar osećaj učiniti nešto, dotaći nečiju dušu i srce, pokloniti deliće svoje duše i usrećiti druge ljude, sve se na jednom odmah vraća kao dupla sreća, ushićenje i zadovoljstvo.

Publika je razgalila svoje duše, oseti se ta toplina u vazduhu, kao kad se duše mire. Da napisaću pesmu "Kada se duše mire", obećah sebi tada. Stihove su govorile devojke uz gitaru, da je otišlo toliko čak i do pevanja pesme meni koju su moji sugrađani pripremili već kao iznenađenje. E, tu srce moje već nije izdržalo te pustih one suze spore od radosti i ushićenja. Na kraju večeri zahvalila sam svima još jednom na veličanju mog predstavljanja knjige.

Publika je tražila još i tako, čitala sam svoje pesme sa sjajem u oku i punim srcem povremeno gledajući u lica publike. Verujte, ne videh ni jedno izgubljeno lice, samo ozarenost, ne zato što su moje pesme najbolje na svetu, shvatih to, već zato što treba sve raditi sa puno ljubavi i spružiti svoje dlanove sa svojom dušom na njima.

Kolektivna izložba 22.X-24.X - Vojvodina

Thu, 07 Oct 2010 17:41:02 +0200

Autor: j@

Poslao: 07.10.2010 17:41

Kolektivna izložba "Podrška umetnostu" 22.X-24.X - Vojvodina će se održati u Novom Sadu u prostorijama na Trgu Mladenaca br.10 Izlozba traje tri dana: petak, subota i nedelja, svecano otvaranje u 21h, uvodna reč će održati Robert Kolar.

Izlažu :

Tatjana Kozica – kolaži - Beograd
Milica Palatinaš – lampe - Beograd
Mina Delić – fotogragija – Novi Sad
Igor Dolinaj – fotografija – Novi Sad
Slobicus Domicus – plakat - Smederevo
Milijana Radovanović – slikar – Novi Sad
Snežana Kiš – slikar - Subotica
Dejan Košarčić – slikar – Sremska Mitrovica
Marija Vojnić – slike u slami - Subotica
Suzana Gigić – slikar - Smederevo
Dragan Božić – slikar – Novi Sad

Nakon otvaranja sviraju
SCREAMING BROTHERS BAND
Mladen Maxić i Nenad Patković

Uživaćete i u zakuski vina, domaće radije, kozjeg sira Serdarski, specijalitetima Svetlane Stanišić i mnoga druga iznenađenja ;-)

Organizator "Podrška Umetnosti"
Aleksandar Kolarov
Dragan Božić
Tatjana Stojanović Nikolić Milić

Trg Mladenaca 10 - Novi Sad
Created By
Tatjana Stojanović Nikolić Milić

Zahvaljujemo se svima koji su se svojevoljno priključili akciji, umetnicima, takođe LSV što su nam izašli u susret i dobronamerno ustupili prostor i elementarne uslove.

I svima onima koji će to veče uveličati svojim prisustvom

Dobro došli !

ArtFESTIVAL "27 sati" - izlozba kolaza

Sat, 21 Aug 2010 10:13:43 +0200

Autor: Mikica

Poslao: 21.08.2010 10:13

ArtFestival „27 sati“ - avgust 2010 - "SUVENIRI iz SRBIJE" održava se u ArtCentru, Beograd - Kralja Petra br.71.

Festival se otvara 21. avgusta (subota) sa početkom u 17:00, a trajaće sljedećih 27 sati, tačnije do nedjelje, 22. avgusta u 22:00.

Meni je veliko zadovoljstvo da mogu obavijestiti sve naše Interovce, kao i sve zainteresovane da je svoje zasluženo mjesto na ovom Festivalu dobila i naša draga j@, administratorka Inter CAFFE Foruma.

Nekoliko njenih sjajnih kolaža iz ciklusa "Pogled u sebe" biće izloženo ovih 27 sati u ArtCentru Beograd, čime će biti dostupni posjetiocima za uživanje, promatranje i promišljanje... Jer sve što je plod njene mašte traži duboku misao, traži više od trenutka i običnog pogleda; nagoni na unutrašnja preispitivanja i podstiče da na površinu isplivaju zatomljeni odgovori na životna pitanja. Svi oni koji su imali priliku vidjeti njene kolaže znaju o čemu govorim. Svi oni koji će tek svoj prvi "dodir" s njima ostvariti u ArtCentru Beograd, uploviće u nove svijetove tkane iskrenim mislima, posvećenošću koja plijeni i ljubavlju koja ne ostavlja mjesta ravnodušnosti.

ArtFestival je zgodna prilika da se ovaj vikend provede konstruktivno, te da ostane zapamćen po lijepim dogadjajima i pažnje vrijednim stvaraocima.

Program ArtFestivala "27 sati" - ArtCentar Beograd

Što se tiče samog programa ArtFestivala "SUVENIRI iz SRBIJE", prvi dan izgleda ovako:

- 17:00 - otvaranje ArtFestivala – predstavljanje autora/stvaraoca,
- 20:00 - promocija Suvenira ArtCentra.

Drugi dan Festivala, nedjelja, 22. avgust 2010. godine donosi sljedeći program:

- 10:00 - 22:00 - izložba suvenira,
- 17:00 - turističke razglednice Srbije - predstavljanje autora/stvaraoca,
- 20:00 - promocija Suvenira ArtCentra i
- 22:00 - zatvaranje ArtFestivala.

Umetnički izlog - promocije, izložbe, književne večeri

Tue, 09 Feb 2010 12:33:06 +0100

Autor: j@

Poslao: 09.02.2010 13:33

Umetnicki kutak je otvoren za sve clanove nase zajednice da nam ostavljate radosne vesti i price vezane za promocije, performanse, izlozbe, instalacije, književne večeri i susrete na kojima se promovišu vaše pesme, zbirke poezije, knjige, slike i druge umetnine kojima darujete svet oko sebe. Nekada nismo u mogućnosti fizičkim prisustvom da pružimo podršku, ali ono što je zajedničko za sve članove Inter-CAFFE foruma je: umeće da prenesu sreću. Pozivamo vas da nam donesete i delić atmosfere koju ste doživeli na tim dogadjajima, jer znam da pamtite, da je i školska užina bila sladja kada se delila sa drugarima.

Izložba Kreacije ljubavi

Imam zadovoljstvo i čast da vam objavim rezultate konkursa koji je trajao svega pet dana i na koji se odazvalo preko pedeset izlagača.

Evo spiska ucesnika Druge prodajne izlozbe galerije koja ce se odigrati u kafe galeriji "Fili Always Groove" u Resavskoj 32 (bivša General Ždanova ulica), naspram Mišarske ulice, a ispod Kluba novinara, 12 i 13 februara u intervalu od 14 do 20 sati.

1. Jasmina Vujovic / vencanica
2. Branislav Pajic / lampe
3. Ana Stipisic / fontane
4. Candle shop / svece
5. Milan Ilic / torbe
6. Jasmina Panic / torbe
7. Tamara Golic / Nakit Silvija Patak
8. Aleksandra Jovanovic / nakit
9. Zorica Matkovic / nakit
10. Dragana Jokamanovic / nakit
11. Emilija Parezanovic / nakit
12. Ana Jovicic / heklani nakit
13. Snezana Maricic /nakit, dekorativni predmeti
14. Danijela Dodic / nakit, pletenje
15. Biljana Males Mutic / nakit
16. Jelena Glisic /nakit, pletenje, rajfovi
17. Zeljka Brukusanin / nakit-beolin
18. Jasmina Milosevic / slika
19. Djordjije Milic /slike
20. Nevena Stefanovic
21. Gabrijela Parigros
22. Emilija Radojicic / crtezi
23. Marta Djekic / crtezi
24. Ljubica Jankoviski / crtez
25. Dragana Grujic /crtezi
26. Dragana Knezevic / objekti. 3 licitarska srca

27. Tatjana Kozica (j@) / kolaž

28. Sanja Jovovic /cestitka, majice
29. Jelena Kostica / fotografije
30. Srdjan Nikolic /fotografija
31. Srdjan Vasic / fotografija
32. Zoran Rajsic /fotografike
33. Nada Pleskonjic / foto keramika
34. Vesna Pesic / kolazi
35. Bojana Ristevski / print
36. Hasan Jarmus / fotografija

U petak će program za javnost početi oko 16 časova.

Pozivam sve koji žele da dodju i uživaju u ovoj manifestaciji "Kreacije ljubavi - izložba poklona povodom Dana zaljubljenih" i pogledaju, a možda i daruju svojim dragim osobama, partnerima - autorske radove inspirisane ljubavlju.

napomena: uvod dodala majra