Zen priče – budizam, umetnost, tao filozofija

Naradina molitva

majra — Thu, 07 Jul 2016 09:20:55 +0200

Autor: majra

Poslao: 07.07.2016 09:20

Indijski mudrac Narada bio je poklonik boga Hari. Toliko mu je bio posvećen da je jednog dana uobrazio kako nigde na svetu ne postoji čovek koji toliko voli Boga kao on.

Gospod je progovorio u njegovom srcu, naredivši mu: "Narada, idi na obalu Ganga i potraži grad u kome živi jedan od mojih vemika. Dobro će ti doći njegovo društvo."

Narada je učinio kako mu je rečeno i pronašao seljaka koji je ustajao u zoru, samo jednom izgovarao Harijevo ime, zatim uzimao motiku i odlazio da čitav dan okopava zemlju. Uveče, pre nego što bi zaspao, izgovarao je još jednom Harijevo ime. Narada je pomislio: "Kako je moguće da je ovaj paor pravi vemik, ako po čitav dan samo kopa?"

Tada je Gospod naredio Naradi: "Napuni do vrha jednu činiju mlekom i s njom obiđi čitav grad, ali nemoj ni kap mleka da prospeš". Narada je tako i učinio.

"Koliko si puta mislio na mene dok si obilazio grad?" upitao ga je Hari. "Ni jednom, Gospode", odgovorio je Narada. "Kako bih i mogao, kad si mi naredio da ne prospem ni kap mleka iz činije?"

"Eto, ta činija je toliko obuzela tvoju pažnju da si potpuno zaboravio na mene", rekao je Hari. "Šta da se onda kaže za tog seljaka, koji i pored toga što hrani brojnu porodicu, dva puta dnevno pomisli na mene?"

Ljudi većinom posmatraju druge i lako ih osudjuju i kritikuju, dok malo njih primećuju svoja dela.

Svakoga dana odluči

majra — Sun, 06 Mar 2016 22:55:28 +0100

Autor: majra

Poslao: 06.03.2016 23:55

Zbog osećaja da mu je život pretežak, mladić se odluči žaliti svom duhovnom učitelju i reče mu:

"Jednostavno više ne mogu izdržati! Život mi je pretežak i više nemam snage!"

Učitelj uze šaku pepela, baci ga u čašu punu bistre vode koja je stajala na stolu te reče:"Ovo su patnje."

Voda u čaši se zamuti i pretvori u kal. Učitelj prospe vodu. Uze tada drugu šaku pepela, pokaza je čoveku, otvori prozor i prospe pepeo u more. Pepeo se izgubi u moru, a more osta kakvo je i bilo.

"Vidiš! - učitelj će. Svakoga dana odluči hoćeš li biti čaša vode ili more."

I nastavi: "Ovaj svet je pun plašljivih i nevernih duša, skučenih umova i stisnutih šaka! Jedan od najozbiljnijih nedostataka našeg vremena je odvažnost. Ne glupa drskost, luda nepromišljenost, nego prava hrabrost koja pred svakim problemom mirno razmišlja: "Negde mora postojati rešenje i ja ću ga pronaći."

Tri stotine lula - Tomazen

majra — Thu, 21 Jan 2016 10:58:51 +0100

Autor: majra

Poslao: 21.01.2016 11:58

Jednoga dana Tomazena poseti grupa studenata. Posle upoznavanja i razmene uljudnosti, započe razgovor na večne teme života i smrti. Jedan od studenata postavi pitanje od kakvog je značaja čovekovo životno iskustvo za njegov duhovni razvoj. Tomazen odgovori:

Većina ljudi prolazi kroz život otprilike ovako... Zamislite čoveka koji se jednoga dana nađe na pragu neke mračne prostorije, recimo nekog mračnog antikvarijata. Prozora nema, svetlost ne dopire ni od kuda, tama je potpuna, a prag na kome upravo stoji, razdvaja svet vidljivog od sveta nevidljivog i nepoznatog. Čovek ne vidi ama baš ništa, ali vođen radoznalošću, ipak uđe u prostoriju i krene kroz mrak. Ne prođe dugo, a čovek počne da se sudara sa raznim stvarima. Naletevši na prvu on je obori, izgazi, podigne, ispusti, ponovo podigne, opipa i konačno je prepoznavši zaključi : "Ovo je bila kineska vaza!"... ali je vaza već razbijena. Ostavi je, i nastavi dalje.

Pipajući kroz mrkli mrak sudari se sa drugim predmetom: obori ga, šutne, zgazi, podigne, opipa, ispusti i zaključi: "Ovo je bila kristalna kugla..." - ali je kugla već razbijena. Ostavi i nju, i krene dalje.

Ubrzo se sudari sa sledećom stvari: obori je, izgazi, išutira, izokreće, ispipa i osetivši nešto kao bol, zaključi: "Ovo je bila moja prošlost..." - ali je prošlost već razbijena.

Naletevši na još jednu stvar u neprozirnom mraku, obori je, išutira, izubija, isprevrće, opipa i konstatuje: "Ovo je bila moja duša..." - ali je duša već razbijena. Čovek je ostavi, ili je iz sažaljenja ponese sa sobom i nastavi dalje kroz tamu.

Ne prođe mnogo, a čovek naleti na još jednu stvar, ovog puta veću od svih na koje je do tada naišao idući kroz mrak. Obori je, izgazi, išutira, podigne, ispusti, ponovo podigne, ispipa i onako izubijan zaključi: "Gle, ovo je bio moj Život!" - ali je život već prošao...

Zato, kada se nađete na pragu nepoznate, mračne prostorije, učinite sve da pronađete izvor svetlosti. Tek kada upalite svetlo - krenite dalje. Možda će potrajati, ali tako bar nećete morati da porazbijate sve bitne stvari na koje naiđete u vašem životu da bi ih spoznali: od kineske vaze - do života samog.

Човекот и земјените тајни

niko650 — Thu, 14 Jan 2016 21:11:23 +0100

Autor: niko650

Poslao: 14.01.2016 22:11

Еден човек седеше во длабока тага. Му пришле сите животни и му рекле:

„Не сакаме да те гледаме така тажен. Потражи што посакуваш и истото ќе го имаш.
Човекот рекол:

„Сакам да имам добар вид.“

„Ќе го имаш мојот вид.“- му одговорил јастребот.

Човекот повторно побарал:

Сакам да бидам силен.“

„Ќе бидеш силен и храбар како мене.“ – му рекол лавот.

Тогаш човекот посакал:

„Сакам да ги дознаам сите земјени тајни:“

„Јас ќе ти ги покажам“ – му одговорила змијата.

И така било со сите животни. Кога човекот ги добил сите подароци кои можел да ги добие, отишол.

Тогаш бувот им се обратил на останатите животни:

„Сега човекот знае премногу работи, страв ми е.“

Еленот се надоврзал:

„ Човекот има се што му е потребно, сега неговата тага ќе помине“.

Но бувот на ова одговори:

„Не, видов празнина во човекот, длабок глад кој никогаш нема да го задоволи. Тоа е она што го чини тажен и желен за знаење.

Ќе оди и ќе зема, се додека еднаш светот не каже – нема ништо повеќе да се знае и да се даде.“

www.odlican.com/niko650

„ Што му вреди на секој човек ако се здобие со сите знаења и со целиот свет, ако ја изгуби душата?“ – од Библијата

Замрзната молитва

niko650 — Sat, 28 Nov 2015 23:58:19 +0100

Autor: niko650

Poslao: 29.11.2015 00:58

Едно ладно зимско утро рабинот и неговите ученици насeднале околу огинот.

Еден од учениците,понесени од учењето на својот учител, извикнал:

„ Точно знам што би правел во вака студен ден!“

„Што?“ - го запрашале другите.

„Би бил некаде на топло. Но доколку тоа не е можно, повторно би знаел што би правел.“

„Што?“ - повторно прашале заинтересирано другите.

“Би се замрзнал!“

Реалноста која не опкружува не може да биде ниту прифатена, ниту отфрлена. Да се побегне од неа е исто како да се побегне од сопствените нозе. Да се прифати е исто како да ги бакнуваш сопствените усни. Можеме само да ја набљудуваме, да ја разбереме и останеме спокојни!

www.odlican.com/majra

Што да мислиме за тебе

niko650 — Mon, 31 Aug 2015 23:57:31 +0200

Autor: niko650

Poslao: 31.08.2015 23:57

Еден од следбениците, дошол кај Маруф Карки и му рекол:

„Разговарав со луѓето за тебе. Евреите велат дека си Евреин. Христијаните те сметаат за еден од нивните светци. Муслиманите инсистираат на тоа дека ти си најголемиот од сите муслимани“.

Тој му одговорил:

„Тоа го велат луѓето во Багдад. Кога бев во Ерусалим, Евреите велеа дека сум Христијанин, Муслиманите дека сум Евреин, а Христијаните дека сум Муслиман“.

„Па тогаш што да мислиме за тебе“- прашал човекот.

Маруф му рекол:

„Некои не ме разбираат, но ме почитуваат. Некои пак, ниту ме разбираат, ниту ме почитуваат, па ме клеветат. Дојдов да ви го кажам тоа. За мене би требало да размислувате како за оној што го кажал ова“.

Религиозниот човек секогаш е погрешно разбран. Што и да кажеме за него, дали сме на негова страна или сме против него, нема никаква разлика – што и да кажеме ќе биде погрешно, се додека сами не ја постигнеме религиозната свест – Ошо.

Polje obojeno ljubičicom

majra — Sun, 26 Jul 2015 02:31:43 +0200

Autor: majra

Poslao: 26.07.2015 02:31

Ninagawa-Shintaemon, pesnik i odanik Zenu, zaželi da postane učenik izvanrednog Majstora IKKyu-a koji je bio sveštenik Daitakuja u Murasakino polje ljubičica.

On pozove Ikkyua i sledeći se dijalog poveo na ulazu u hram.

Ikkyu: Ko si ti?
Ninagawa: Posvećenik budizma.
Ikkyu: Od kud si?
Ninagawa: Iz tvog kraja.
Ikkyu: Ah! Šta se desilo tamo ovih dana?
Ninagawa: Vrane grakću, vrapci vrapću.
Ikkyu: A gde ti misliš da si sada?
Ninagawa: U polju obojenom ljubičicom.
Ikkyu: Zašto?
Ninagawa: Jutarnje slave, šafrani, hrizanteme, aster.
Ikkyu: A nakon što ove odu?
Ninagawa: To je Mijagino-polje jesenjeg cveća.
Ikkyu: Šta se desi u polju?
Ninagawa: Struja plovi, vetar duva.

To treba shvatiti. Oblaci dolaze i odlaze. To su dve strane iste kovanice. Cvetovi cvetaju, zatim nestaju – to su takodje dva aspekta istog fenomena. Prisustvo i odsustvo nisu suprotnosti: to su dva aspekta iste stvari. Sad su to cvetovi zato je to zvano polje ljubičica, a kad cvetovi odu, ljudi će reći da je to polje odsustva jesenjih cvetova. To će još uvek biti polje ljubičica, ali sa druge strane, odsustvo.

Зборот и целта

niko650 — Fri, 03 Apr 2015 00:31:11 +0200

Autor: niko650

Poslao: 03.04.2015 00:31

Ученикот отишол кај својот духовен учител и го запрашал:

- „Учителе, ме советуваше секогаш да повторувам позитивни работи и да велам – Сакам радост во својот живот. Секојдневно ја изговарам реченицата, а радост во мојот живот ниту имало, ниту има. Што да правам?“

Мудриот учител положил на масата три предмети кој му биле на дофат, лажица, свеќа, чаша и го запрашал ученикот:

- „Кажи ми што би посакал најмногу да имаш од ова пред тебе?“

- Ученикот рекол: „Лажица“

- „Изговори го сега тоа неколку пати“ - рекол учителот.

Ученикот го повторил зборот пет пати.

- „Гледаш, можеш да повторуваш милион пати на ден дека сакаш лажица, но нема да ја имаш. Треба да ја испружиш раката и да ја земеш! – тивко рекол учителот.

"Само зборовите не се никогаш доволни да ги достигнеш целите кои ги поставуваш пред себе".

www.odlican.com/niko650

Секое суштество сака дом

niko650 — Mon, 16 Mar 2015 22:49:43 +0100

Autor: niko650

Poslao: 16.03.2015 23:49

Во Индија најголемиот дел од времето е топло, па затоа многу соби имаат прозорци без стакло. Низ нив слободно поминуваат мали животинчиња и комарци.

Така ние живееме во близок допир со природата.

Еднаш едно мало врапче ја избра мојата соба за да направи гнездо. Секој ден тргав гранчиња и трева, но тоа повторно упорно ги внесуваше. Еднаш, кога Махапрабуџи ме посети во собата му се извинив поради неуредноста велејќи му:

- „Оваа мала птица навистина е упорна, не се откажува, иако секој ден ја чистам собата од нејзините гранчиња“.

Тогаш Махапрабуџи рече:

- „Но тоа е сосем природно, секое суштество бара дом во кој ќе се смести и ќе си ги расте своите млади“:

Во тој момент низ собата протрча глувче, а јас повторно се пожалив:

- „Ова глувче секоја ноќ ме буди и со грицкање не ме остава да спијам. Зошто сите овие суштества не останат надвор, каде што им е местото?“

Следуваше повторно дел од поуката:

- „Не внимаваше на она што ти го кажав пред малку, - ме искара мојот учител - секое суштество бара место каде што ќе биде среќно, ќе најде храна, топлина, засолниште. Ти го правиш истото зашто одиш онаму каде што пријателите ќе ти понудат храна и добро ноќевалиште. Затоа не обвинувај го глувчето што бара удобност.

Исто е и со ученикот кој оди кај учителот во чија близина душата му се чувствува пријатно.

Овие суштества го прават истото“.

www.odlican.com/niko650

Koncept života

majra — Sun, 01 Mar 2015 13:09:50 +0100

Autor: majra

Poslao: 01.03.2015 14:09

Ovo je priča o jednom duhovnom učitelju, za koga se verovalo da je potpuno neuvredljiv.

Neki nadobudan zapadnjak je čuo za tog gurua i odlučio da ga izazove. Po dolasku u njegov hram, počeo je da ga vredja i ponižava na sve moguće načine…

Medjutim, tokom celog dogadjaja, guru je ostao u potpunosti pribran, nijedan mišić mu se nije pomerio. Zapadnjak nije mogao da veruje. Posle pola sata, više nije mogao ni da psuje, izgubio je svu energiju i na kraju je odlučio da pita učitelja:

"Razumem ja te vaše duhovne stvari i kao, nije vas briga šta drugi ljudi misle, ali, ja sam te ponizio i uvredio, treba da naučiš da moraš da se boriš za sebe."

Po prvi put, guru je progovorio: "Sinko, mogu li da postavim samo dva pitanja?"

"Naravno", reče čovek.

Tada učitelj reče: "Ako ti meni doneseš poklon, a ja ga ne prihvatim, kome taj poklon i dalje pripada?"

Čovek reče: "Pa, ako ne prihvatiš poklon, onda i dalje pripada meni."

Potom guru nastavi: "A sada, sine moj, ako ti za mene imaš samo uvredu, a ja je ne prihvatam, kome ona i dalje pripada?"

Pre mogućnosti da se ovlada veštinom, potrebno je da se razviju sposobnosti koje čine to ovladavanje mogućim.

Бескорисното дрво и дрводелецот

niko650 — Sun, 30 Nov 2014 23:41:20 +0100

Autor: niko650

Poslao: 01.12.2014 00:41

Скитачкиот дрводелец наречен Стоун видел на едно свое патување џиновски даб во едно поле, покрај полски олтар. Дрводелецот му рекол на својот чирак, кој се восхитувал на дрвото:

„Ова е бескорисно дрво. Ако сакаш да направиш брод од него, тој наскоро ќе изгние. Ако сакаш да направиш алати, тие ќе се скршат. Ништо корисно не можеш од дрвово и затоа тоа доживеало толкава старост.“

Но во гостилницата истата вечер, каде дрводелецот си легнал, стариот даб му се јавил на сон и му рекол:

„Зошто ме споредуваш со твоите култивирани дрва, како што се крушата, јаболкницата, портокалот и со сите други кои раѓаат плод? Уште пред да узрее нивниот плод, луѓето ги напаѓаат и ги уништуваат. Нивните гранки се скршени, плодовите се скинати. Сопствените плодови им носат штета и тие не можат да го проживеат својот природен век. Замисли си да бев на некој начин корисен, дали ќе пораснев толку високо? Покрај тоа и ти и јас сме живи суштества и како може едно суштество да се замислува толку високо за да му суди на друго? Што всушност знаеш ти за бескорисните дрва?“ - рекол стариот даб, невознемирувајќи се поради тоа што растењето му го поречувал каменот, ниту пак правел планови што да прави со каменот.

Само се обидувал да почуввствува дали треба да расте повеќе лево или десно, кон падината или подалеку од неа.

Дрводелецот се разбудил и размислил за својот сон. Подоцна, кога чиракот го прашал зошто токму тоа дрво му служи за заштита на полскиот олтар, тој одговорил:

„Молчи! Ниту збор повеќе. Дрвото пораснало тука со цел, зашто каде и да било на друго место, луѓето би го малтретирале. Да не го заштитувал полскиот олтар, луѓето можеби ќе го исечеле. Тој само ја исполнувал судбината“ - рекол дрводелецот.

Кинеска сага од Чуанг-Цу

Самото исполнување на судбината е најголемото човеково достигнување - Карл.Г.Јунг

www.odlican.com/niko650

Bes

majra — Mon, 14 Jul 2014 01:40:29 +0200

Autor: majra

Poslao: 14.07.2014 01:40

Učenik Zena rekao je svome učitelju:

"Učitelju, imam nekontrolisanu narav. Pomozite mi molim vas da je se oslobodim."

"Imaš nešto vrlo čudno," reče mu učitelj.

"Pokaži mi tu narav."

"Pa baš sada vam je ne mogu pokazati."

"A zašto ne?"

"Pa zato što se ona javlja iznenada."

"To onda ne može biti tvoja istinska priroda," reče učitelj, "jer ako jeste, bio bi u stanju da mi je pokažeš u bilo koje vreme. Zašto dozvoljavaš nečemu što ustvari nije tvoje da te muči u životu?”

zbunjen

ranca — Fri, 06 Jun 2014 19:52:06 +0200

Autor: ranca

Poslao: 06.06.2014 19:52

Nije mi bas najjasniji ovaj primjer precutkivanja istine. Ako je punica zaista zadovoljna supom onda je izgovorila istinu, a ne precutala.

"Meni je dobra"

majra — Tue, 03 Jun 2014 16:58:23 +0200

Autor: majra

Poslao: 03.06.2014 16:58

Majstor je ukorio učenika koji se uvek uvaljivao u neprilike jer je stalno govorio istinu.

"Ali zar ne moramo uvek govoriti istinu?", pobunio se on.

"A, ne. Istinu je ponekad najbolje prećutati."

Kada su mu to zatražili da ilustruje primerom, Majstor je ispričao priču o punici koja je došla na jednu nedelju a ostala mesec dana.

Mladi par je konačno nadošao na ideju kako da je se reše.

"Ja ću večeras poslužiti supu", rekla je žena mužu, "i počećemo se svadjati. Ti tvrdi da je preslana, a ja ću reći da je neslana. Ako se mama složi s tobom ja ću se razljutiti i isterati je, a ako se složi samnom ti se razbesni, i naredi joj da ode"

Supa je poslužena. Svadja se rasplamsala i žena je rekla: "Majko, šta ti misliš: je li supa preslana ili nije?"

Naborana starica je zagrabila supu kašikom, podigla je do usta, pažljivo je okusila, zastala na trenutak da razmisli, i rekla: "Meni je dobra."

Учителот дремливко

niko650 — Sat, 03 May 2014 23:51:14 +0200

Autor: niko650

Poslao: 03.05.2014 23:51

Еден учител имал обичај секое попладне да си дремнува.

Кога неговите ученици го прашале зошто го прави тоа, тој им одговорил дека така патува во земјата на соништата, за да се сретне со старите мудреци.

Еднаш за време на едно многу топло попладне, учениците задремале. Кога учителот ги опоменал, тие одговориле:

- „ Патувавме за да се сретнеме со мудреците во земјата на соништата!“

- „ И што ви рекоа тие? “ – прашал учителот.

- „ Ги прашавме дали попладне го среќаваат нашиот учител, но тие рекоа дека ниту чуле, ниту виделе таков човек!“

За зен будизмот

niko650 — Sun, 27 Apr 2014 01:50:49 +0200

Autor: niko650

Poslao: 27.04.2014 01:50

Да мислам дека веќе никогаш
Нема да мислам на тебе
Значи и понатаму да мислам на тебе.
Дозволи ми тогаш да се обидам да не мислам
Дека нема да мислам на тебе.

Древна љубовна песна

Зенот како производ на будизмот, поточно на кинескиот ум, на почетокот е исмеван и отфрлан. Дури во династијата на Сунг станува покренувачка сила во развојот на кинеската филозофија.

„Дали расната психологија на јапонскиот народ доведува до тоа толку силно да се прифати зенот?“

Д.Т.Сузуки

Според некои историски податоци, зенот во Кина е прифатен во 520 год. од н.е. со доаѓањето на Бодидарма, 28-миот патријарх после Буда, а првиот патријарх на зенот.

Разгледувајќи повеќе религии, соледуваме дека сите се пренесени од зачувани стари записи. Но зен будизмот не е следбеник на никакви свети записи. Зенот не се учи од записи. Неговата примарност е учење од иксуство и тоа од лично, директно и непосредно.

Значи, зенот не е ништо друго но наше секојдневно искуство. Зборот Зен потекнува од индискиот збор dhyana, кој има повеќе значења како длабока концентрација, смиреност, медитација. Зенот е учење кое е лесно прифатливо поради својата едноставност т.е. разбирливост, дури и кај обичниот човек кој дури не знае ни да чита, ниту да пишува.

Всушност зен учењето настојува преку ослободување на свеста од разни стеги и страсти кај секој од нас да се дојде до сопствената првобитна состојба. Тоа на некој начин можеби би можеле да го споредиме со симнување со маските кои со години сме ги напластувале на себе, се додека не дојдеме до својот сопствен првобитен лик.

Ако следиме одредени записи од некои религии, ќе сретнеме одредени верувања дека за сета наша добрина, за сите наши доблести кој сме ги дарувале во овоземскиот живот ни следува награда дури по нашата смрт,односно со нашето стигнување во рајот. Дури тогаш не чека мир и благосостојба, како надокнада за сето она што сме го давале во својот живот.

Но ова не е случај и кај зенот. Зенот не учи, доколку правилно ги следиме искуствата кои се наш водич низ животот, тие ќе не доведат до просветлување, а при тоа и постигнување на апсолутен мир т.е. нирвана, како што будистите ја нарекуваат оваа состојба.

Зенот секогаш го подржува искуството, како такво и одбива да се подчини на било кој филозофски систем.

Од филозофски поглед пак зенот приоритетот дава на внатрешното познание, а не на интелектуалот. Според зенот, тоа не е патот кој води до спознавање на вистината.

И да сакаме да го издефинираме зенот, не би можеле бидејќи за зенот нема никакви теории, канони, догми.

Марта Марковска во својот труд укажува на тоа дека зенот тврди дека единствено вечно и непроменливо правило на овој свет е дека се е создадено во низа причини и последици, се се менува и ништо не останува вечно и непроменливо, како што и Т.Д: Сузуки вели:

Животот сам по себе е доволно едноставен, но кога го преиспитуваме аналитичкиот разум, тој претставува беспримерна збрка. И покрај сите научни достигнувања, ние сеуште ја немаме сватено мистеријата на животот. Затоа, колку и да се трудиме, единствениот начин да дојдеме до некои животни познанија, единствен пат е преку проникнувањето во своето битие.

Сузуки во своите трудови наведува дека знаењето и размислувањето што и како треба да направиме е потребно, но не треба да бидеме и негов роб, посебно во одредени мигови кога треба да се делува брзо и непромислувачки, бидејќи размислувањето може да го блокира несвесното да истапи, да надвладее стравот и со тоа разумот да не може да донесе одредени одлуки. Исто така, доколку умот е фокусиран само на еден поим, еден објект, една мисл,а неговото слободно движење е невозможно, бидејќи неговиот ум е обземен од идејата за тоа нешто, незабележувајќи ги останатите.

„Каде тоагаш конечно треба да се држи умот? Работата е во тоа дека не треба да се обидуваме умот да се смести каде било, туку треба да му се допушти да ти го исполни целото тело, да му се дозволи да ти протекува низ целото битие...Кога не е никаде, тој е секаде. Кога зазема една десетина, тој е одсутен во останатите девет десетини...“

Т.Д. Сузуки

Марковска во својот труд наведува дека зенот всушност се бори со разумот. Кога нештата се сваќаат логички, со размислување, а не инстинктивно и непосрдно, всушност се промашува и целта. Според Марковска единствениот совет кој и го дава зенот е да се потпираме исклучиво на себе, сопственото знаење и сопственото искуство, бидејќи најголемата вистина е во нас и никаде на друго место.

Зенот прилагоден на денешните услови и начинот на живеење во Јапонија, голем број модерни фирми, своите вработени ги праќаат на обука во зен манастири. Кој е мотивот и придобивките од сето тоа?

Во зен манастирите секој зен ученик има свој учител. Во почетокот тој мора да работи разни работи, но секогаш е под присмотра на својот учител, до кој не може лесно да дојде и честопати бидува навредуван, одбиван, а се заради проверка на неговата желба за проучување на зен будизмот.

Зенот ја челичи волјата на секој нов следбеник, но не секој може да истрае и да ја помине оваа обука. Не секој има доволно волја за тоа.

Харигел за овој начин н зен учење вели:

Учителот е налик на сликар, кој кога ќе ги погледна делата на своите студенти е кадарен да каже кој е роден уметник, а кој не е!

Во овие манастири пракиката ја развива самодисциплината, свеста ја подига на повисоко ниво.

Разгледувајќи го зенот како учење, не треба да ги заборавиме и да не ги споменеме коаните, загатки или проблеми кои служат за поучување на зен учениците. Тие првично делуваат нелогично, неразбирливо и бесмислено.

Но од ученикот не се бара да размислува многу за да дојде до одговор. Тој одговорот го наоѓа во некое свое лично познание. И никогаш не постои еден единствен одговор. Смислата на коаните е да се дојде до непосредно будење т.е. просветлување на зен ученикот. Да стане свесен за ограниченоста на мислите кои ги има.

Многумина би се запрашале кон што води ова учење?

Според Марковска колку поскоро ученикот го прекине аналитичкиот начин на размислување, толку е поголема веројатноста дека е се поблизу до задоволувачки одговори на проблемите или загатките кои му се поставени.

Што всушност значи да се дојде до просветливање, уште наречено сатори, збор кој на јапонски значи освестување, будење т.е. просветлување, состојба на нереалност како што многумина ја нарекуваат.

Според Сократ сатори поконкретно може да се опише како откровение, нешто што треба да се случи природно и очигледно и би можело да се случи во секој момент од нашето постоење.

Оној што достигнал сатори, навлегува во еден за него нов, можеби непознат свет за кој дотогаш и не бил свесен дека постои. Тоа доаѓа поради неговата состојба или неговиот начин на размислување.

Но во зен учењето никој директно не може да ни каже што да правиме. Зен учителот всушност ни го покажува само патот по кој ние треба да продолжиме да чекориме, поучени од искуствата.

Марковска во својот труд споменува 6(шест) доблести, наречени парамита:

Dana (милосрдие) што значи дека за доброто на човештвото и благосостојба на сите суштества се дава се со кое човекот располага, не само матријално, туку и знаење што поседува.

Sila (придржување кон заповедта), значи почитување на Буда, кои водат кон морален живот.

Ksanti (насоченост, целисходност) изворно значи трпеливо или спокојно поднесување понижување.

Virya (енергија) која етимолочки значи машкост, секогаш да се биде предан и енергичен во спроведувањето на се што е согласно со дармата.

Dhyana (медитација), задржување на спокое ум во сите околности (поволни и неповолни) и неподлегнување на вознемиреност и разочарување.

Prajna (мудрост), искуствено доживување кое ги надминува сите други партикуларни доживувања, надминување на конечното и стопување со бесконечното.

Во своето изложување на суштината на зенот Марковска предочува дека зен учењето првенствено укажува на враќање на чувството на интуитивното во нас, како примарен човечки инстинкт кој укажува на она време од „детската невиност“ и човекот сите акции или потфати мора да ги превземе без колебање, без каење, без предомислување, без сомнеж и самообвинување. Само на тој начин сите исходи се оправдани и прифатливи.

Значи како што вели Марковска во својот труд, зенот се разликува од другите религии по тоа што повеќето од нив го ставаат Бог над човекот и бараат од него да се моли и да го обожува. Но зенот смета дека реалноста не доаѓа однадвор, туку одвнатре. Вистината може да се најде во нашата човечка природа и никаде на друго место. Практикувањето на зен будизмот е всушност тренирање на сопствената личност да ја одстрани од себе омразата, гневот, себичноста и да се развие љубов и љубезност кон сите живи суштества.

„Да бидеш полн со себе, но не во смисла на суета, туку полн со внатрешна бесконечност, да живееш така интензивно, што ќе почувствуваш дека умираш од животот.“

Емил Сиоран

Пасквалото за коаните вели дека водат кон разбирање дека сите нешта се поврзани. Сите битија се меѓусебно поврзани со силни, но невидливи врски. Секој што ја сватил таа вистина ќе биде внимателен и ќе се обиде да биде свесен за она што го прави.

Зен учителот и неговиот ученик

- Сите битија се меѓусебно поврзани со силни но невидливи врски. Секој што ја сватил таа вистина ќе биде внимателен и ќе се обиде да биде свесен за она што го прави. А ти тоа не го правиш!

- Не?

- Не, рече главниот монах и погледна задоволно.

- Те видов пред некој ден како ја поминуваш раскрсницата, а не испружи рака. Заради твојата невнимателност, камионџијата кој случајно возеше зад тебе, беше изненаден од ненадејното вртење и мораше да се качи на тротоарот на кој една госпоѓа која туркаше количка го потурна директорот на една компанија. Тој човек уште од утрина лошо расположен, отпушти еден од неговите работници, кој инаку можеше да остане на своето работно место. Работникот се опи и повреди еден, човек кој можеше да стане добар зен ученик.

Секоја индивидуална постапка влијае врз се не само во нашите животи, туку и во животите на сите околу нас.

Користена литература и превземени делови од:

„Расправа за зен будизмот“ од Марта Маркоска

www.odlican.com/cesko

Нека биде како што е

niko650 — Fri, 04 Apr 2014 01:39:43 +0200

Autor: niko650

Poslao: 04.04.2014 01:39

Патувајќи преку пољана, еден човек наиде на тигар. Се вдаде во бегство, а тигарот појде по него.

Доаѓајќи до работ на една карпа и немајќи повеќе каде да бега, човекот се фати за коренот на една дива лоза и се заниша преку работ на карпата.

Тресејќи се, човекот погледна надолу. Кога таму, далеку во долот го чекаше друг тигар.

Човекот се држеше единствено за гранчето лоза. Но малку, по малку, две глувчиња почнаа да ја глодаат лозата.

Во тој миг човекот здогледа преубава јаготка, недалеку од себе. Грчевито држејќи се за лозата со едната рака, со другата ја скина јаготката.

Колку само беше слатка!

Секогаш постои нешто над нештата!

www.odlican.com/niko650

Чаша вода и море

niko650 — Sun, 30 Mar 2014 01:30:56 +0100

Autor: niko650

Poslao: 30.03.2014 02:30

Некој човек постојано се чувствувал депресивно, притиснат од грижите во секојдневниот живот, па се пожалил на духовниот учител:

„Не можам повеќе! Мојот живот стана неподнослив!“

Учителот зел малку пепел меѓу прстите и ја ставил во чаша вода. Додека пепелта се мешала со водата, рекол:

„Ова се твоите тегоби. Водата ја апсобираше пепелта и стана потемна.“

Учителот повторно зел иста количина пепел и ја истурил во море.

Морето не потемнило, згора на тоа, пепелта дури не ни оставила трага.

Секој ден мора да се одлучиш дали ќе бидеш како чаша вода или како море.

www.odlican.com/niko650

Reči

majra — Thu, 13 Mar 2014 00:55:18 +0100

Autor: majra

Poslao: 13.03.2014 01:55

Retko kad je Učitelj bio tako rečit kao kad je upozoravao na začaravajuću moć reči:

"Čuvajte se reči", govorio je, "čim odvratite pogled, one će početi svoj vlastiti život, zaslepljivaće, očaravaće, zastrašivaće – odvući će vas stranputicom od stvarnosti koju predstavljaju – navešće vas da verujete da su stvarne."

"Svet koji vidite nije Kraljevstvo koje vide deca već iscepkan svet, razbijen u hiljadu komadića rečju… To je kao kad bi ste videli kako se svaki okeanski talas odvaja od okeana."

"Kad se reči i misli utišaju, Univerzum procveta – stvaran i ceo i jedan – i reči postaju ono što su oduvek i trebale biti:
Note – ne muzika,
Jelovnik – ne hrana,
Putokaz – ne kraj puta!"

Liliana - Put u vjecnost

Блискоста и оддалеченоста

niko650 — Sat, 22 Feb 2014 23:32:49 +0100

Autor: niko650

Poslao: 23.02.2014 00:32

Еден хиндуистички светец, просветлувајќи ја реката Ганг наишол на едно семејство, чии членови викале едни на други.

Се свртел накај своите ученици и насмеан ги прашал:

– Што мислите, зошто луѓето викаат едни на други кога се лути?

Учениците размислувале некое време, и еден од нив рекол:

- Викаме, бидејќи го губиме својот мир.

- Ама зошто треба да викате кога другата личност е до вас?! Можете тоа што имате да му кажете, да го речете на најнежен начин – додал светецот.

Учениците дале уште неколку одговори, но светецот од ниеден не бил задоволен.

На крајот им рекол:

- Кога двајца луѓе се лути еден на друг, нивните срца многу се оддалечуваат. За да ја покријат таа оддалеченост, мораат да викаат еден на друг. Колку се полути, толку посилно викаат, за да се чујат и да ја покријат таа голема оддалеченост.
Но,што се случува кога двајца се сакаат?

Не викаат еден на друг, туку говорат нежно, затоа што нивните срца се многу блиски. Разликата меѓу нив не постои или е многу мала.

Хиндуистичкиот светец продолжил:

- Кога се сакаат уште повеќе, што се случува? Тие не зборуваат, туку само шепотат и уште повеќе се приближуваат меѓусебно во својата љубов. На крајот веќе не ни мораат да шепотат, само се гледаат и тоа е сè. Така се двајца луѓе блиски еден на друг кога се сакаат.

На крајот само додал:

… Кога се карате, не дозволувајте вашите срца да се оддалечат. Не изговарајте зборови кои меѓусебно ќе ве оддалечуваат, бидејќи ќе дојде ден кога оддалеченоста ќе стане толку голема што нема да го најдете патот по кој можете да се вратите!

[img]http://www.odlican.com/d/4793-5/Vatromet[/img]
www.inter-cafe.com/v/Maxa

Prilika

majra — Sun, 01 Dec 2013 15:37:45 +0100

Autor: majra

Poslao: 01.12.2013 16:37

Svakih pet godina, članovi drevnog reda tibetanskih svećenika skupljaju se na jednoj tajnoj lokaciji visoko u Himalajama radi svetog rituala. Za samo jedan dan, svakom svećeniku se nudi prilika za prosvjetljenjem. Sve što trebaju uraditi jest da prodju celim putem kroz sobu poznatu kao "Soba sa 1000 demona" i da izadju iz nje živi.

Problem je samo u tome što se unutar "Sobe sa 1000 demona", demoni pojavljuju u obliku tvojih najvećih strahova - zmija, paukova, dubokih provalija ili čegagod drugog.

Postoje samo dva pravila: prvo, jednom kada udjete u sobu, niko ne može ući i spasiti vas; drugo, nemoguće je izaći iz sobe kroz vrata kroz koja ste ušli.

A za one hrabre duše koje usudjuju da se suoče sa svojim strahovima u potrazi za prosvjetljenjem, postoje samo dva saveta:

1. Upamti, šta god da misliš da se nalazi oko tebe, to je samo projekcija tvog vlastitog uma.

2. Bez obzira šta misliš da vidiš, čuješ, misliš ili osećaš, nastavi hodati. Jer samo ako nastaviš hodati, doći ćeš do izlaza.

Uvek idi u pravcu u kome raste tvoj strah.

Nema vode, nema meseca

majra — Wed, 18 Sep 2013 01:28:19 +0200

Autor: majra

Poslao: 18.09.2013 01:28

Kada je sveštenica Čijono učila zen kod Bukoa iz Engakua, nije dugo uspevala da dosegne plodove meditacije.

Jedne mesečinom osvetljene noći, nosila je vodu u jednom starom vedru vezanom bambusom. Iznenada, bambus se pokida i dno otpadne. U tom trenu se Čijono oslobodi!
U znak sećanja na ovaj momenat, napisa pesmu:

Na ovaj i onaj način pokušah da spasem staro vedro
Jer su veze od bambusa oslabile i mogle da popucaju
Sve dok najzad dno ne otpade.
Nema više vode u vedru!
Nema više meseca u vodi!

U zen učenju se često koristi metafora "buretu je otpalo dno"- to znači da su svi čovekovi problemi odjednom rešeni; ne u smislu nekog odredjenog (pozitivnog) rešenja, već u tom smislu što su problemi prestali da budu problemi.

Spoljašnost

vessna — Wed, 04 Sep 2013 22:27:36 +0200

Autor: vessna

Poslao: 04.09.2013 22:27

U Hangčou je živeo preprodavac koji je naučio kako da sačuva pomorandže cele godine a da se ne pokvare. Njegovo voće uvek je izgledalo sveže, čvrsto kao žad i predivne zlataste boje, ali iznutra - suvo kao neka stara čaura.

Jednoga dana sam ga upitao: "Da li su tvoje pomorandže za oltar ili za prinošenje žrtvi, ili za pokazivanje na banketima? Ili praviš ovaj spoljni izgled samo da bi prevario budale?"

"Gospodine", odgovori čovek "Ja se bavim ovom trgovinom mnogo godina. To je moj izvor prihoda. Ja prodajem; svet kupuje. A tek treba da naučim da ste vi jedini pošten čovek ovde, a da ja jedini varam. Možda to nikada niste posmatrali u ovom svetlu. Današnji maršali sede na svojim kožama od tigra i poziraju kao čuvari Države, ali šta su oni u poređenju sa vođama iz prošlosti? Današnji ministri poziraju kao stubovi zakona, ali imaju li oni mudrost naših drevnih savetnika? Loši se uzdižu i niko ne može da ih suzbije. Ljudi su u bedi, a niko ne može da im olakša. Službenici su korumpirani, i niko ne može da ih obuzda. Zakoni trule, a niko ne može da ih obnovi. Naši službenici jedu državni hleb bez imalo srama. Sede u veličanstvenim holovima, jašu lepe konje, opijaju se vinom i žive kao bubreg u loju. Koji od njih nema zastrašujući izgled, dostojanstveno držanje? - sve samo zlato i drago kamenje spolja, a suve čaure iznutra. Vi gospodine ne obraćate pažnju na te stvari, ali ste vrlo konkretni u vezi mojih pomorandži."

Nisam imao odgovor. Da li je on zaista bio nezadovoljan dobom, ili me je zafrkavao da bi odbranio svoje voće?

Sve i ništa

majra — Tue, 18 Jun 2013 21:01:28 +0200

Autor: majra

Poslao: 18.06.2013 21:01

Joshu je pitao učitelja Nansena:

"Koji je pravi Put?"

Nansen je odgovorio:"Svakodnevni put je pravi Put."

Joshu je pitao:"Mogu li ga naučiti?"

Nansen je odgovorio:"Što više učiš, to si dalje od pravog Puta."

"Ali ako ga ne naučim, kako ću ga znati prepoznati?"

Nansenov odgovorio bio je:

"Put nije medju stvarima koje se mogu videti, kao ni medju stvarima koje se ne mogu videti. On ne pripada poznatim stvarima, kao ni nepoznatima. Ne traži ga, ne pokušavaj ga naučiti, ili ga imenovati. Kako bi se našao na njemu, otvori se široko poput neba."

*
Pravog puta nema. Pravi put je sve. I ništa nije pravi put.